“Yaka cebimde, kalbimin üzerinde taşıdığım bu fotoğrafla kapanmayacak bir yaranın üzerini örtüyordum. Seninle konuşmak, benim talihsizliğimin benzerini yaşayan biriyle tanışmak içimi biraz olsun ferahlattı. Eskisi gibi olmayacağını bilerek hayatına devam edebilmiş birinin varlığını bilmek, unutmak mümkün olmasa bile hatırlatmamayı öğrenebilme ihtimali hafiflememi sağladı. Senden, sol yanımda iyice ağırlaşıp çökmeme sebep olan bu tüy kadar hafif fotoğrafı benim için yakmanı istiyorum. Zira ben yapamadım.”