AhmetSezer
@AhmetSezer
48 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Reklam
Huzur
Huzur, huzur denildiği zaman kendimden geçer ve kendimi ele veririm. Kaskatı kesilir, tüylerim diken diken olur ve ben huzura aşığımdır. Sizin de huzuru aradığınız doğrudur, kim istemez ki huzurla dolu yaşamayı? Ben huzurun alışkanlıklarımızda olduğunu düşünüyorum. Eğer bir şeye kendili alıştırdıysan ve devamlı onu yapıyorsan huzurlusun demektir. Kendinizi bir şeye alıştırın, oyun oynayın, kitap okuyun, yazın, resim yapın, gezin ama yapın bir şeyler işte öyle geçer hayat yoksa can sıkıntısından bir ora bir bura sallanır durursa zaman hayat geçmek bilmez. Hayatın özü özgürlüğün temellerindedir. Özgür olmayı severiz elbette fazlaca özgürlük ise göz boyar ama bu bize lazımdır fazlaca da olsa. Özgürlüğün kollarına bırakın kendinizi. Özgür olmayı siz seçin, bir başkası değil. Nasıl mutluysanız öyle yaşayın. Mutluluk ve Huzur kadar önemli bir şey yoktur bu hayatta. Eğer mutlu ve huzurluysanız başka hiçbir şeye ihtiyacınız yok demektir ve eğer fazlasını istiyorsanız koyuverin gitsin...
Benim için yaşamakEdebiyat
Yaşamak insanı korkutuyor azizim. Bu böyle insan yaşarken korku içinde olur mu? Olmaz değil mi. Beni bazen öyle korkular yönetiyor ki içinden çıkamadığım bir vaziyete bürünüyorum. Hayatı çok ciddiye alıyorum işte büyük olasılıkla ondan kaynaklanıyor olabilir diye düşünüyorum. İnsan yaşarken biraz vurdumduymaz olursa az da olsa mutlu olur. Hayatta her şeyin para olduğunu düşünürsek ve böyle düşündüğümüz müddetçe yaşam insana korkunç geliyor. Dışarı adımını atar atmaz, ne bileyim karnın acıktı yiyecek bir şeyler alacaksın paraya ihtiyacın var karnını doyurabilmek için ne bileyim canın çay ya da kahve çekti diyelim gidiceksin bir kafeye oturucaksın bir bardak çaya dünyanın parasını vereceksin. Aşkmış, sevgiymiş geçin bunları bunlarda önemli elbette ama para bunların hepsinden daha önemli maddi güç manevi gücü her daim ezer bunu unutmayın. Yaşamak, gerçekten antidepresan ilaçlarım olmasa dayanabileceğim bir şey değil. İlaçlar beni ayakta tutuyor büyük ölçüde, ilaçlarımı 1 gün kullanmasam hemen huzursuzluk halinde oluyorum ve bu beni çok yıpratıyor. Bazen öyle mutsuz oluyorum ki anlatamam, öyle mutsuz hissettiğim vakitler bir silah olsada başımdan vursam ya da bir gökdelen olsada aşağıya kendimi atsam diyorum. Zevk aldığım şeyler sayılı pek kitap okumasamda yazmak, yazarak içimi dökmek güzel geliyor ve genelde bilgisayar oyunları oynamaktan keyif alıyorum. Günlerim bilgisayar başında geçiyor ama ben böyle mutluyum. İnsanlar arasında olmak, sosyalleşmek, insanlarla fazla samimiyet olmak ne bileyim benden uzak şeyler belki ileride bu saydıklarıma da alışırım ama şimdilik alışmak istemiyor gibiyim yani düşünüldüğünde bu da para dostlar, dışarıya parasız adım atılmaz. Ben şuan çalışmıyorum bir işim yok genelde evde vakit geçiriyorum ve sosyal bir insan değilim bunun sebebi de
Reklam