Ahmet Hoca
@Ahmetogretmen
Lambada titreyen alev üşüyor.
Aşk, kâğıda yazılmıyor Mihriban.
Aslında o, Samsun'dan doğan bir şiir güneşi. Orhan Gencebay'ın mızrap sesi. Aşk olup tanımlamış bazen kendini, bazen korkuya kapılmıs evde bulamam diye sevgilisini. Onunla ürperdi içimiz. Yolu da kaybettik, biz de kaybolduk. Vahşi iken bir damla sevda ile yahşi olduk. Sözün bize tercüman oldu, şenin de mekânın cennet olsun büyük usta...
Reklam
Feryâd ki feryâdıma imdâd edecek yok
Efsûs ki gamdan beni âzâd edecek yok
Kalbi yanana ne büyük bir çağrı, imdat makamında. Küçük hikâyelerle büyük tesirler bırakan bir kitap Aşkname. Aşka dair en deruni kıssaları okuyacaksınız. Sevgi tam da bu, dediğiniz anda ihaneti tadacaksınız. Cinsiyet fark etmeksizin bazen Hayal Banu olacaksınız Bazen Ebubekir Kânî.
Her gönül, sıyrılsın eleminden; vaslolsun emeline. Okuyanın ruhu huzur bulsun, hânım hey!..
Insanın içinde yenibir insan yaratan, hayal ile hakikat arasında seyehat ettiren, okunası bir roman. Herkes biraz Selim Pusat, bir parça da Şeref değil midir esasen?
Tiyatro bir gün bitecek, beklemeyi sürdürmek de bize zul olsun.
Güntülü'yü sevmek Ayşeyi sevmemek mi dersin?
Âdem'in Havva'yı ilk kez görüşü sanki bizim geçmişte yaşadığımız bir tesadüf gibi. Insanı içine çeken bir kitap. Altı çizili cümlelerin çokluğu, kitabı tekrar okutacak seviyede.
Kitabı okuyunca anlıyor ki insan, esasen şeytan günahların sebebi değil yalnızca bir bahanesi.
Öyle bir unutmusluk var ki kitapta, kıyamete değin hatırlanacak. Ah Âdem, unutmuşluğunu unutamıyoruz...
