Ahmet Kerim'e hayatın kâh korkunç,kâh bir serap kadar çekici ve kâh bir orman gibi esrarlı göründüğü olmuştur. Fakat,hiçbir vakit onu,renkleri atmış, çizgileri kaybolmuş, silik bir tablo halinde gördüğü yoktu.Genç adama bu gece her şey ,işte ,böyle göründü ve ruhunu giderilmesi imkansız bir ümitsizlik kapladı.
Ahmet Kerim ,bu ihtimali düşünürken, insandaki kötülük ve alçaklık kabiliyetinin ,çoğu zaman ,ne kadar sınırsız bir genişlik alabildiğine şaşırıyordu ve ilk defa olarak, kötülük alanında insan ,ona, canavardan daha müthiş bir mahluk gibi görünüyordu.
Aşığın psikolojisi ne kadar kararlı ve esrarlı bir şeydir!Sevdiğimiz vakitlerde sanki ruh derinleşir, derinleşir; öyle bir derinleşir ki ,âdeta göz karartıcı, baş döndürücü bir hal alır; bunun derinliklerine inmek ne başkaları, ne kendimiz için artık kabil olmaz.