Kısacası ben insanlığı iki temel guruba ayırırım. Birinci grupta neyin ne olduğunu bilen bir avuç insan vardır. diğer gruptaysa hiçbir şeyin farkında olmayan kitleler. Birinci grup liderlik etmek ikinci grup ise onları izlemekle yükümlüdür. Birinci grup anne babalara ikici grup çocuklar benzer. İlki hakikate asla ulaşılamayacağını bilir. İkincisi ise ellerini uzatarak hakikate koştuğunu sanır. Bu durumda ilk gruptakilerin diğerlerinin zihinlerini masallarla hayal ürünü hikayelerle doldurmaktan başka çaresi var mıdır? Yalan söyleyip kandırmaktan başka ne gelir elinden? Üstelik bunu ikinci gruptakilere merhamet dolu hislerle yaparlar.