Ben şiir okumayı çok seviyorum. Genellikle Türk şiiri okurum. Yabancı şiire karşı daha temkinliyim çünkü şiirden önce beni korkutan bir husus var: çeviri.
Bu kitapta da bunun azizliğini hissettim. Maalesef kitabı yarım bıraktım. Şiire şairin yaklaştığı gibi yaklaşılmadığında şiir tüm ruhunu istemeden kaybediyor. Burada da bunu görüyorum. Çevirmen daha çok ruhunu hissedebileceğim bir metinden ruhu çekip almış. Ne şiiri hissedebildim ne de şiiri anladım. Mekanik bir metin okudum. Yaklaşık seksen sayfa okuyabildim ve bundan ötesine gidebilmek çok zordu. Bir gün aynı metnin Tomris Uyar çevirisini de edinmek istiyorum. Belki o zaman fikrim değişir.