"Hayatı boyunca hissettiği o duyguyu yeniden hissediyor: onun kendisinin diğer tarafı olduğunu, ikisinin, tıpkı bir cevizin iki yarısı gibi, birbirine uyduğunu. Onsuz eksik, kayıp olduğunu. Hayatının geri kalanında, ondan koparıldığı yerde, yan tarafında açık bir yara taşıyacak. Onsuz nasıl yaşayabilir? Yaşayamaz. Bu, kalbin akciğerler olmadan yaşamasını istemek, ayı gökyüzünden koparıp yıldızlardan onun işini yapmasını beklemek, arpanın yağmur olmadan büyümesini beklemek gibidir."
"Hiç durmadan, geçmiş döngüleri tekrar ediyor ve sürekli gelecek için endişeleniyoruz. Zihnimiz bizi sürekli şimdiki zamanın dışında tutuyor... Bunun bilincine vardığın an özgürleşiyorsun. "