"Evrendeki hiçbir şey bizi kendi mescidimizde ibadetten alıkoyamaz! Yaptıkları her şey, bizi korkutup camiden uzaklaştırma çabasından ibaret. Damarlarımızda kan aktığı sürece, mescidimizden asla vazgeçmeyeceğiz. Ancak endişeli anneler ve kaygılı eşler, ellerinden bir şey gelmediği için mevcut duruma razı olmak zorunda kalıyor;sevdiklerinin selameti için sadece dua edebiliyorlardı. "
"Bu coşku dolu havada, yüzlerden süzülen gözyaşlarının anlamını çözmek kolay değildi. Ancak kampın gerçeği böyleydi. Her mutluluk anı, bir yarayı deşerdi.Her sevinç, geçmişin izlerini yeniden gün yüzüne çıkarırdı. "