Bugünlerde canım polisiye/gerilim çekiyordu ve bu kitap dikkatimi çekti. Ama maalesef tırt bir kitap çıktı. Katili en başından tahmin ettim ve kitabın ortalarında katil söylendi. Bunun dışında heyecan verici bir olay olmadı. Sonuna kadar bir umut bekledim ama olmayınca olmuyor.
Okunması olsun, kurgusu olsun çok basitti. O yüzden hızlıca bitirdim ama sadece okumak için okudum. Kısa bir kitap olmasına rağmen bana çok uzun geldi. Adından da anlaşılacağı üzere kızını öldüren katile yıllar sonra bile kin güden, adeta intikam ateşiyle yanıp tutuşan annenin mektuplarını okuyoruz. Bütün cevapları sonunda öğrendik ama bu kadar beklemeye gerek var mıydı bilmiyorum. Tavsiye etmiyorum, ben beğenmedim.
Reklam
Vasatın Üstü
Daisy Darker, yazardan okuduğum üçüncü kitap ve maalesef hayal kırıklığı oldu. Şu ana kadar yazdığı kurgulara bayılmıştım ve bu kitaba da bayılacağıma emindim. Fakat yanılmışım, kitabın çok zorlama olarak yazıldığı belliydi. Yazar sırf ters köşe yapabilmek için yazmış. Sonu beni hiç tatmin etmedi. Gerilim/korku kategorisinde geçiyor ama ne korktum ne gerildim. Sürekli "Evet, artık bir şey olacak, şu an olaylara gireceğiz," şeklinde okudum. Ama hiçbir şey olmadı.
Ailenin en küçük kızı Daisy Darker, kalbi kırık olarak doğmuş, birçok kez ölüm tehlikesi geçirmesine rağmen ameliyatlarla ve ilaçlarla hayata tutunmuştur. Büyükannesi, 80. doğum gününü kutlamak ve vasiyetini açıklamak için Daisy ve ailesini Deniz Camı adını verdiği evine davet eder. Herkes Deniz Camı'nda toplandığında vasiyetini açıklar ve bir süre sonra ölü bulunur. Deniz Camı, denizin ortasında olduğu için belli saatlerde sular çekilir ve kıyıya ulaşmak imkânsız olur. Bu sebeple sular çekilene kadar beklemek zorunda kalırlar. Ve hikayemiz başlar.
CoHo’nun Layla kitabına çok benziyordu. Gerçeküstü hikayeleri sevmiyorum. Üstelik yazar, okuyucuyu şaşırtabilmek için birçok gereksiz detay eklemiş. Yazar tekrar kitap çıkarırsa okurum ama bu kitabını beğenmedim.
... hepimizin kaygıyla baş etme yöntemleri farklı. Bazıları korktuklarını belli eder, bazıları da endişelerini içlerine, görünmeyen bir yerlere atar ama endişe zihinlerini kurcalamaya devam eder.
Acıma yaşla birlikte azalır, nefret kaybolur ve yine bulunur ama vicdan azabı bir ömür boyu sürebilir.
Reklam