Ahya
@Ahya
İstanbul
73 okur puanı
Mayıs 2019 tarihinde katıldı
"Çoğumuz ağaçları yalnızca birer ağaç olarak görürüz. Oysa onlar konuşarak, birbirlerine yardım ederek, birbirlerini koruyarak kocaman bir orman olabiliyorlar. Ya biz insanlar ne yapıyoruz? Nefretle, öfkeyle, yalanla, iftirayla, savaşla birbirimizi yok edebilmek uğruna ömrümüzü çürütüyoruz."
Ne yazık ki her güzel şey gibi Düşperest serisinin de sonu var:( Keşke on kitaptan oluşsaydı da keyifli keyifli okumaya devam etseydim ama bitti işte. Artık diğer Özgür Balpınar kitaplarına yelken açacağım mecburen. Favorim hâlâ ikinci kitap ama Düşler Atlası çok güzeldi. Önceki kitaplardan tanıdığım ve sevdiğim her karakter buradaydı ki serinin başından beri bunu hayal ediyordum. Bamba ve Deniz tüm zorluklara rağmen çok güzel arkadaşlar edinmişlerdi. Bu kitapta hep birlikte bir gemi yolculuğuna çıkıyorlar ama büyük bir sorunla karşılaşıyorlar. Tabii Ra ile de. Ra kim mi? Sizi seriyi okumaya davet ediyorum. Güldürüyor, düşündürüyor, hüzünlendiriyor, yeni şeyler öğretiyor. Kısacası kendine bağlıyor. Çok detay vermek istemiyorum kimsenin okuma keyfi bozulmasın. Son olarak seriyle ilgili okuduğum her değerlendirme nasıl da haklıymış. İyi ki okudum. Sizi özleyeceğim çocuklar
Reklam
"Onlar beton binaların arasında çiçeksiz ve sevgisiz bir hayatı seçmişlerdi."
İlk kitapta Deniz değişim programı kurasıyla bir Afrika ülkesine gitmişti. Bu kitapta onun yerine misafir öğrenci olarak gelen Mbuti kabile üyesi Bamba'nın İstanbul macerasını okuyoruz. İlk kitabı okurken ikinci kitaba geçmek için sabırsızlanıyordum. Bamba'nın hikâyesinin nasıl ilerleyeceğini daha çok merak ediyordum çünkü. Merak ettiğim kadar varmış. Yeryüzünün Kalbi serinin açık ara en sevdiğim kitabı oldu. Çok tanıdık geldiğinden belkide. Deniz'in hikâyesi unuttuğumuz, özlediğimiz güzel şeyleri hatırlatırken, Bamba'nınki gayet farkında olarak kargaşa dolu metropollere sıkıştığımızı, içinde bulunduğumuz üzücü durumları hatırlattı. O yüzden yine biraz hüzünlü ama tabiiki mesajlarla da dolu bir hikayeydi. Çocuklara öğretilmesi gereken her değer vardı. Okurken gerçekten çok eğlendim küçük okuyucular kitaba aşık bile olabilirler. En beğendiğim kısım kampa gidişleriydi sanırım. Bu arada fabrika olayının kurguya adapte edilişi Kitabı okurken çok fazla duygu geçişi yaşamanız mümkün. Bamba'ya üzülebilir, yaptıklarıyla gurur duyabilir ya da pes ettiği için ona kızabilirsiniz ama her seferinde sizi şaşırtacağı muhakkak. Hepimizin hayatına bir Bamba lazım ❤
Göğü Yere İndirelim'i okumak çocukken bayram ziyaretlerinde sunulan ikram dolu tabağın içinde en sevdiğim çikolatayı görmek gibiydi. Öyle birdenbire mutlu ediyor insanı.
Yaramazlığıyla herkesi çileden çıkaran Deniz bir uzman tavsiyesiyle Öğrenci Değişim Programına katılır. Ailesi bu yolculuğun onun üzerinde olumlu etki bırakmasını umut ederken, Deniz'de bunu eğlenceli bir serüven olarak görmeye karar verir. Kongo'daki kabile hayatının onu bambaşka bir çocuk yapacağından henüz habersizdir.
Beklemediğim kadar çok sevdim ben bu kitabı. Okumak çok keyifli, biraz da hüzünlüydü. Unuttuğumuz şeyleri hatırlatıyor. Gerisi sürpriz olsun sizlere. Dünyaya başka bir gözle bakmasını istediğimiz her çocuğa hediye etmeliyiz bu seriyi.
Halide Edib'den ikinci eserim. Meşhur romancı Feridun Hikmet'le ressam Kamuran arasındaki yasak aşkı anlatıyor. Sevemedim bu kitabı. Ne konusunu ne karakterlerini. Hepsi çok derinliksiz. Beğendiğim kısımlarda vardı tabii. Kamuran'ın anlattığı geri dönüşler onlardan biri mesela. Beklentimin aksine zamanın siyasi olaylarını hikayenin arka planında tek karakter üzerinden çok az gördük. Yazarın ilk dönem eserlerinden olduğu için bireysel tema ağırlıklı. Günlük ve mektup türünde. Dili sade fakat devrik kalıplarla dolu. Halide Edib tüm eleştirilere rağmen böyle yazmaya devam etmiş. Eski kelimelerin anlamlarını kitabın sonunda değil dipnot şeklinde görmeyi tercih ederdim. Akıcılığı biraz baltalamıştı. Ayrıca kitap sanılanın aksine yazarın son kitabı değil. Sırf isminden dolayı öyle sanılması biraz anlamsız geldi doğrusu. İsim kurgudaki bir noktaya ithafen bu şekilde. Kitapla ilgili yazılmış az sayıdaki yoruma ve baskı sayısına bakarak çok göz önünde olmayan bir Halide Edib kitabı denilebilir. Sıkıcı ya da kötü değildi ama beklediğim gibi de değildi. O yüzden kesinlikle okumalısınız diyemem.
Keyif kaçırıcı detaylar içermektedir!
Reklam