Ahya
@Ahya
Reklam
Gölge üç yıllık mahkûmiyetini tamamlamış sakin bir hayat yaşamayı ve Laura'ya kavuşmayı beklerken onun ölüm haberini alır. Cenazeye katılmak için çıktığı yolda karşılaştığı Bay Çarşamba ona bir iş teklif eder. Karısıyla yaşamak istediği hayat artık sadece bir hayal olduğundan iş teklifini kabul eder. Gölge bilmesede bu iş eski, yeni tanrılar ve kaosla dolu bir yolculuktur.
Okuduğum üçüncü Neil Gaiman kitabı ve onuncu yıl özel baskısı. Özelliği ne diye sorarsanız metin yayınevi tarafından uzun bulunduğu için yazar kısaltmış ve ilk baskı o şekilde yapılmış. Bu baskıysa metnin ilk hâli ve tamamı hatta eklemeler de varmış. Öğrendiğimde kütüphanede bu baskıya denk geldiğime sevinmiştim. Gördüğüm güzel yorumlar sayesinde bu kitap için hevesliydim zaten. Ki benim tanrılar, mitler gibi konulara dair pek ilgim ve bilgim yoktur yine bir yorumda bahsetmiştim. Bu kitabın konusunu sevdim ama. Yazar kitabın ön sözünde "ya nefret ediyorlar ya da çok seviyorlar" diyor kitap için. Takılmıştım bu cümleye. Beğenmemek tamam da nefret edilecek kadar kötü mü bulunmuş yani diye düşünmüş ve şaşırmıştım. Çünkü ben hep olumlu yorumlar görmüştüm. Kitabı bitirdikten sonra olumsuz yorumları okuyunca anladım Gaiman'ın demek istediğini. Cidden çok olumsuz yorum var. Ben bu yorumları okumadan önce görseydim de bir şey değişmezdi yine başlardım kitaba ama aynı şey başkaları için geçerli olmayabilir. Demem o ki okumak istiyorsanız fakat tereddütdeyseniz kesinlikle okuyun ve kendiniz karar verin.
Hiç beğenmeyen okurlardan da olabilirsiniz ama beğeneceğiz bir kitapta olabilir ve ve bunu kaçırmış olmak istemezsiniz. Benim de kurguya dair birkaç eleştirim var tabii ama gerçekten ilgiyle okuduğum ve bazı kısımları uzatılmış bulsam da yarım bırakmayı hiç düşünmediğim bir kitap oldu. Kısaca Amerikan
Serinin ikinci kitabı elem ve kederle dolu olduğundan okumak üzücü olmuştu :( Yüzük Kardeşliği dağılıyor, hepsi başka bir yere savruluyor. Boromir'in olmayışı, Frodo ve Sam'in gidişleri, Merry ve Pippin'in başına gelenler, Gandalf'ın değişimi... İlk kitapta Yüzük Kardeşliği'nin bir araya geleceği kısımları beklemek çok heyecanlıydı hatta okuma hızıma bile yansıyordu. Bu kitaptaysa bir arada olmayışları sürekli ne zaman birbirlerini bulacaklar diye yakınmama sebep oldu. Karakterlerin er geç bir araya geleceklerini bilsem de üzülmeden edemiyorum en çocukça özelliğim herhalde :) İkinci kitap pek tabii kurgu açısından ilkinden daha zengindi. Hiç durağan kısmı yoktu bence. Gandalf zamanında Miğferdibi'ne yardım getirebilecek mi, Frodo ve Sam doğru yolu bulabildiler mi, Aragorn, Legolas ve Gimli buçuklukları nasıl bulacak derken bir Tolkien kitabı daha bitti. Filmlerden gidişatı biliyorum ama film kitapla tıpatıp aynı olacak değil ya, acaba nasıl bir farklılık var diye diye yine heyecanla okundu. Arada Gollum'u boğma isteği uğradı tabii, itiraf etmek gerekirse bazen Frodo'yu da. Kitabın ilk yarısıda ikinci yarısı da çok sürükleyiciydi ama ilk kısım biraz daha ağır bastı benim için. Daha fazla olay barındırdığı için sanırım. Fantastik okumayanlar "Sana ne öğretiyor ki bu? Hiçbir şey" derler ya saçma buldukları kitaplara bakıp. Aslında çok şey öğreniyoruz, güzel şeyler. Gerçek hayatta bile kullanabileceğimiz şeyler. Sam ve Frodo'nun arkadaşlığını okurken bunu fark ediyorum.
Üçüncü kitabı henüz okumadım. Orta Dünya'ya veda etmeyi erteliyorum.
Reklam