aişe can
@Aisecanq
Filistin’de sokaklar boş, oyunlar yarım. Çocuklar içinde kopan fırtınaları parklarda isimlerini kazıdıkları tahta banklara, kurşunlanmış heykellere, bombalanmış tahterevallilere saklıyor. Boş bir salıncak gıcırdıyor ve o kurşunla siliniyor senin, benim, onların, hepimizin çocukluğu.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Çocukken inandıklarıma yeniden inanabilmek için neler vermezdim.
Sayfa 86
buruşmuş eller bazen baston tutar, bazen tekerlek, bazen sepet. Bazen yağmur diler, bazen güneş, bazen bir lokma ekmek. Topladıklarını tıkıştırdığı poşet kimine yastık, kimine şapka. Oysa tek yükleri kucaklarında taşıyacakları torunları olmalıydı.
Sayfa 79