aişe can
@Aisecanq
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
fotoğraflarla görmeyi, duymayı, dokunmayı, koklamayı öğreniyorum. Ne hissettiğini, ne aradığını keşfedersem yaşarken eksik bıraktıklarımızı tamamlayabileceğimi düşünüyorum.
Sayfa 35
tozun toprağın, yaprakların havuza indiği gibi bütün ağırlığıyla üzerime çökerdi sana duyduğum özlem.
Sayfa 33
Baba evin, boyun uzadıkça işaretlediğin kapı hala duruyor ama sen yoksun. Güneş doğuyor, diktiğin ağaçlar büyüyüp her yıl meyve veriyor, kuşlar cıvıldıyor, çay kaşıkları şıkırdıyor, çocuklar top oynuyor, hortumla birbirlerini ıslatıyor,yüzüyor, balık tutuyor ama sen yoksun. Ateşin başındayım, üşüyorum.

ağaçların gölgelediği avluda yeniden aile olabilmek.
Sayfa 30