aişe can
@Aisecanq
Biz doğrusu ne sıkılıyor, ne de eğleniyorduk. Biz galiba büzüle büzüle yok olmuş, hiç haline gelmiştik. Evden işe, işten eve gidip gelen bir dolap beygiri. Günler beygirin önüne atılan bir tutam ot. Gençler bu duruma "ot gibi yaşamak" diyordu.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Trajik olan şudur: Bir şey müzelik oldu mu ölmüş demektir. Oysa gelenek her an tazelenmek ister. Yenilenmeyen gelenek kurur
Sayfa 29
Bakınız şu söylediğime dikkat isterim. Krediye hükmeden paraya, paraya hükmeden devlete, devlete hükmeden topluma hükmeder.
Evet bir şey yapmalıyım. Mutlaka bir şey yapmalıyım. Hayat geldi geçiyor. Hatta geçti bile. Giyimkuşam taksitlerini, halı-mobilya taksitlerini, oğlanın mektep taksitlerini ödeyerek geçti gidiyor.
Taksitle yaşadık, taksitle öleceğiz.
Ama yağma yok!