-Əsgərin gücü qılıncda yox, əqidədə olmalıdır, şahım! Onların etiqadı Quranadır. Quran isə deyir: insan zəif və aciz xəlq olunub. Taleyi alnına yazılıb, yəni özünün iradəsi yoxdur və heç bir şeyə qabil deyil. Bəlaya düçar olan insan "təvəkkül Allaha" deyib bir olan Allaha pənah gətirməli və yalnız onun kəramətindən imdad gözləməlidir. Quran və lailahəilləllah hökmü belədir, şahım, həqiqətdə isə insan din kitablarının yazılmasından çox qədimlərdə mövcud olmuş xaliq zərrələrin məcmuindən yaranıb. Yəni insan özü xaliqdir, amma cəhalət əsirliyində, özündən bixəbərdir.
Sən sənə gər yar isən, gəl, ey könül, yar istəmə,
Yari-dilbər ol mənə, sən yari-dildar istəmə!
Bivəfadır çün bu aləm, kimdən istərsən vəfa?
Bivəfa aləmdə sən yari-vəfadar istəmə...
Dünya daralıb qəfəsə çevrilmişdi. Minlərlə məsləkdaş, dost-aşna içində Nəsiminin öz acı həqiqətlər yükü ilə dolu könlündən qeyri bir həmdəm qalmamışdı...