Akai
@Akai
Diş Hekimi
Üniversite
İzmir
İzmir, 1999
49 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
Sonra paraları, dükkânı, evi, alışverişleri, Mironov'ların milyonlarını anımsıyor; Vasiliy Brehunov denen bu adamın uğraştığı her işle neden uğraştığını anlamakta zorluk çekiyor. " Ne yapsın, işin özünü bilmiyordu ki," diye düşünüyor Vasiliy Brehunov hakkında. "Bilmiyordum, şimdi çok iyi biliyorum. Şimdi kesinlikle biliyorum. Artık biliyorum." Ve daha önce kendisine seslenen kişinin çağrısını yine duyuyor. Tüm varlığı, "geliyorum, geliyorum!" Diyor sevinçli ve duygulu bir şekilde. Ve özgür olduğunu, artık onu hiçbir şeyin tutamayacağını hissediyor.
Bu düşünce o kadar korkunç da görünmüyordu, çünkü burada, bu dünyada hizmet ettiği Vasiliy Andreyiç gibi efendileri dışında onu bu hayata yollayan asıl efendisine her zaman kendisini bağlı hissediyor, ölürken de bu Efendi'nin emrinde kalacağını, bu Efendi'nin kalbini kırmayacağını biliyordu. Yaşanmış, alışılmış şeyleri bırakıp gitmek yazık olmayacak mıydı? " E, ne yapalım, elden bir şey gelmez, yeni şeylere de alışmak gerekir."
Olasılıkları gözden geçirince, o gece ölebileceği, hatta kesinlikle öleceği düşüncesi gelmişti aklına, ama bu düşünce ona ne o kadar tatsız, ne de korkunç geliyordu. Bu düşünce o kadar da tatsız bir düşünce olarak görünmüyordu, çünkü hayat onun için gerçek bir bayram değildi, tam tersine artık yorulmaya başladığı dur durak bilmez bir çalışma demekti.
" nasılsa ölecek değil mi! Zaten nasıl bir yaşamı var ki! Ona yaşam da acımamış, oysa benim yaşamak için yığınla nedenim var çok şükür..."
Tek bir şeyi, hayatının biricik amacı, anlamı, sevinci ve gururu olan tek şeyi, ne kadar çok para kazandığını, daha da kazanabileceğini; tanıdıklarının ne kadar para kazandığını, ne kadar paraları olduğunu, bu tanıdıklarının geçmişte ve şimdi nasıl para kazandığını, kendisinin de tıpkı onlar gibi çok daha fazla para kazanabileceğini düşünüyordu