Luís burnunu çekmeye başlamıştı bile.
"Yok, yapma böyle. Sen bir kralsın. Kral adı olduğu için babam adını Luís koymuş. Sokağın ortasında, herkesin önünde ağlamak bir krala hiç yakışmaz, anladın mı?"
...
Derken gözyaşlarım kalleşçe dökülmeye başladı.
"Zezé, sen ağlıyorsun..."
"Birazdan geçer. Ne de olsa ben senin gibi kral değilim. Yaramazın tekiyim. Kötü, hem de çok kötü bir çocuğum.. o kadar"