Peygamberin bütün ashabını sevmek icap eder. Onları Allah'ın elçisinden sonra mahlûkatın en iyileri olarak bilmelidir. Bunlardan en iyi ve en faziletlisi Peygamberden sonra Ebu Bekr es-Sıddik, ondan sonra Ömer ibn el-Hattâb, ondan sonra Osman ibn Affan ve ondan sonra Ali ibn Ebi Talib'dir. Allah onlardan razı olsun. Ayrıca cennetle müjdelenen on sahabiye şehadet etmeli, Peygamberin eşlerine merhamet nazarıyla bakmalıdır. Aişe'yi tahkir edenin islamdan nasibi yoktur. Muaviye hakkında ancak iyi söz söylemeli ve onlar hakkında bir münakaşaya girmemeli ve hepsi için Allah'tan rahmet dilemelidir Allah celle şânuhû diyor ki:'Onlardan sonra gelenler, Rabbimiz! Bizi ve bizden sonra inanmış olan kardeşlerimizi bağışla; kalbimizde mü'minlere karşı kin bırakma. Rabbimiz! Şüphesiz sen Raûf ve Rahîm'sin; şefkati ve rahmeti sonsuz olansın, derler. (Haşr, 59: 10) Ve onlar hakkında diyor ki: 'Biz onların gönüllerinde olan kini çıkardık;artık onlar, sedirler üzerinde karşılıklı oturan kardeşlerdir (Hicr, 15:47).
"Hiçbir şey bizi intihar yoluyla var oluşu reddetmekten alıkoyamaz. Pekala o halde öldürün kendinizi, irdelemekten kurtulursunuz. Yaşamak sizi mutsuz ediyorsa öldürün kendinizi! Yaşıyorsunuz,ama yaşamın anlamını anlayamıyorsunuz - o halde anlamadığınızı söyleyerek ve yazarak vakit harcayacağınıza sona erdirin yaşamınızı.
İnsanların mutlu oldukları ve ne yaptıklarını bildikleri bir topluluğa girdiniz, şayet bunu sıkıcı ve itici buluyorsanız, gidin uzaklaşın! "