Yazar:
Lev Tolstoy
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 5 dk.
Sayfa Sayısı:
144
Basım Tarihi:
2019
Yayınevi:
EZR Yayıncılık
Orijinal Adı:
Дьявол
Orijinal Dil:
Rusça
ISBN:
9780051379621
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
14 diğer baskı · Tümünü Göster
Şeytan
2.955 okunmaBordo Siyah Yayınları · Nisan 2018 · 120 s.
Şeytan
399 okunmaMaviçatı Yayınları · 7 Aralık 2019 · 76 s.
Şeytan
364 okunmaKarbon Kitaplar · 30 Nisan 2020 · 80 s.
Şeytan
239 okunmaEZR Yayıncılık · 2019 · 144 s.
Şeytan
101 okunmaParis Yayınları · Ekim 2016 · 80 s.
Şeytan
84 okunmaKapra Yayıncılık · Nisan 2021 · 80 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Tolstoy bu kitabını yaratacağı skandaldan korkarak kitaplığındaki çekmecelerden birinde saklamış kitap ancak ölümünden sonra bulunup yayımlanabilmiştir.
Kitapta bize yevgeni adlı seçkin bir adamın kötü sonuçlar doğuracağını düşünmeden sadece geçici bir heves olduğunu düşünerek evli bir kadına duyduğu cinsel arzuyu ve bu duyguları bastıramaması sonucu duyduğu çaresizliği，azabı anlatılmaktadır.
Kitapta iki final var ama ben her iki finali de kendimce mantıklı bulmadım ben olsaydım daha farklı bir yol bulmaya çalışırdım.
Kendi içindeki şeytanıyla yüzleşen bir adamın hikayesi. Okumayı düşünenler için şimdiden keyifli okumalar:)
5 puan verdim çünkü yayınevi hiç güzel değildi.
Tolstoy muhteşem bir yazar,Rus edebiyatına saygısızlık olmuş bu çeviri ve basım.
Kesinlikle daha iyi bir yayıneviden okunabilir.
Kitabı çok önceden okumuştum. İlk elime aldığımda ilahi varlıklar zannetmiştim ama okuyunca çok farklı olduğunu anladım meğer içimizdeki kötülükten bahsediyormuş aslında şeytan derken bizim beslediğimiz kötü yanlarımızdan bahsediyormuş okurken okuduktan sonra kendinizi sorgulayacağınız bir kitap
Hatanızın yakanızı hiçbir zaman bırakmayacağı ve eninde sonunda bir şekilde boynunuza dolanacağı hakkında bir bakış açısı kazandırılmaya çalışılmıştır.
Kitabında isminden anlaşılacağı gibi şeytan ve şeytana uymanın insanın yaşamı boyunca peşi sıra gelecek olaylara yol açtığı aktarılmakdır.
Lev Nikolayeviç Tolstoy'un akıcı ve yönlendirici eserlerinden biridir Şeytan.
Okuyacak herkese burdan keyifli okumalar dilerim...
Acaba bu iki sonlu kitaptaki şeytan kim, kimler? Ana karakter olan Yevgeni'yi paranoyaya sürükleyen köylü kadın mı yoksa kendisi mi? Peki şeytan bunun neresinde?
Köşesinde oturmuş erken emekliliğin tadını çıkarıyor. Çalışmasına çabalamasına hiç bir gerek kalmamış. Nasıl olsa insanlar ve nefisleri ve fikirleri her zaman her yerde onun adına onun işlerini çokta kontrollü ve ustaca bir şekilde yapıyor. Her hangi bir pürüz veya küçük bir problem olunca yine onu suçluyor farkında olmadan yine onun işini yapıp ona doğru daha bir süratle ilerliyor. Aşk diyor ve her şeyi mübah görüp yine onun kucağında onu kahkahalara boğarak istediği her şeyi onun dizleri önüne seriyor. Sağlık diyor iyilik diyor aman ne olacak sanki diyor:şifayı onun gösterdiği reçetelerde onun gösterdiği yerlerde ve onun tattırdığı ilaçlarda buluyor bide yetmiyor da iyiliğin içinden de onu çıkarıp gözelce birde allayıp pullayıp şık bir elbiseyle giyindirip işte iyilik yani ne olacak sanki diyor! Hiç bıkmıyor başkasını daha doğrusu hep onu suçlamaktan. Bilmiyor musun onu suçladıkça onun elleri başını okşuyor! Sen ve nefsin sen ve fikirlerin bu olanları hep siz yaratıyorsunuz ve bide utanmadan o yarattı diyorsunuz. Dediğim gibi Şeytan köşesine geçmiş erken emekliliğin tadını çıkarıyor bide yetmezmiş gibi insanlardan gelen ekstra gelirle paşalar gibi huzur içinde yaşıyor.
Kitaba gelince;
Tolstoy'un yapmış olduğu her iki final de gayet makul ve olağan finallerdi. Aslında Tolstoy bu kitapta şeytanın bizim belirlediğimiz kişiler veya yapılar olmadığı ve aksine bizim fikirlerimizde veya nefsani damarlarımızda dolaşan bir tür kan olduğunu vurguluyor. Bir nevi arzu ve tutkunun bırakılamayacak hale gelince ne tür hüsranla biten sonuçlar yaratacağına çok ince bir üslup ile değinmiş. Gerektiği yerde gerekli bir açıklama ve gerekmeyen yerde de üstünü kapatıp geçmesi ekstra akıcılık ve bağlılık kazandırmış kitaba. Okunması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum ve tavsiye
Puan vermedi
Erkek olmak bir üstünlük değil acizlik gücsüzlük demektir, çünki içimizdeki şehvet hissini kontrol etmeyi başamariyoruz, işte o yüzden bir erkek olmak üstünlük değil aksine bir açizliktir
Daha mı mantıklıHayat ve İnsan
Daha iyi anlıyorum ki Tolstoy bir karar aşamasına gelmiş. Ondandır ki bunca bunalım onca can yakan sorudan sonra yozlaşmayı tercih etmiş. Bunun daha mantıklı olduğunu düşünmüş. Hiçlik onu korkutmuş. Bunca başıboşluk ve onca rastlantı. Karar aşamasına gelmesi bile benim için önemli.
Tolstoy'un kısa hikayesinde Yevgeni baş karakterimiz. Hikayenin özünde vicdan var. Ruhu esir almış duygularla nasıl başa çıkıyorsunuz sorusunu sık sık kendinize sorduğunuz bu eserin sonunda varoluşçuluk felsefesine de değiniyor yazar. Keyifli okumalar
Muhteşemdi...(Spoiler var) başlarda değil belki ama sonrası çok sarsıcı bana Suç ve Ceza eserini anımsattı...
Kimdir şeytan? Nedir? Hiç tanıştınız mı? Onu durdurabildiniz mi? Kazandınız mı? Yoksa teslim mi oldunuz? Siz mi onu ele geçirdiniz o mu sizi? Kim kazandı kim kaybetti? Şeytan kimmmmmmm!!!!!!!!!!!!
Yevgeni, sen ne yaşadın öyle? Lisaya aşkın halin durumun gerçekti evet ama yaa Stepanida ya olan halin Aşk değil miydi!!! Aşk değil mi söyle banaaaa!!! Şeytan o muydu sen mıydın onu sonra kendini neden öldürdün!!!!!!!!!!!
Ya sen eşini bile öldürecektin, sana ne oldu kimi öldürdün sen, ne halin geldin!!! Şeytandan kaçmak için bir an durmadın hareketsiz kalmadın, boş durmadın kaçmak için ondan! Bu böyle devam edemez dedin.. hatta bir insanın sevdiğini neden öldürdüğünü anladın zihninde...hatta belki de kabul ettin...yoksa sen bunu inandığın hak verdiğin için mi yaptın! Sen ne yaptın!!!!!!!
İki farklı final sizce hangisi? Şeytanı gerçekten öldürdü mü? Yevgeni hikayesinde şeytan kimdi? Şeytannnnnnn kimmmmm?
..........Herkese Keyifli Okumalar Dilerim.............
Yazar Hakkında
Lev TolstoyYazar · 205 kitap
Lev Tolstoy 28 Ağustos 1828 tarihinde Moskova'da doğdu. Babası Kont Nikolay İlyiç Tolstoy, 1812 Napolyon Savaşlarına katılmış emekli bir yarbaydı.
Tolstoy romanlarında, insanoğlunun ne kadar değişik karakterli olduğunu vurgular. ''Savaş ve Barış'', ''Anna Karanina'' insan tahlileri ve canlı tasvirler bakımından birer baş eserdir.
Lev Tolstoy'un kendini arayış serüveni ölünceye kadar sürdü. Karısı bile onu anlamadı. Tolstoy, bir çocuk gibi hayata küstü ve kaçtı. Seksen iki yaşındaki karanlık ve yağışlı bir Ekim gecesinde köyünden ayrıldı. Yolda hastalandı 7 Kasım 1910'da küçük bir tren istasyonunda hayata veda etti.
Lev Tolstoy zengin bir ailenin çocuğu olarak Rusya'nın Tula şehrindeki Yasnaya Polyana adlı konakta doğdu. Çok küçük yaşlarında önce annesini, sonra babasını kaybetti, yakınlarının elinde büyüdü. Çocukluğundan beri gerçekleri incelemeye karşı büyük bir ilgisi vardı. Öğrenimini tamamlamak için Moskova'ya gitti. Çalışkan zeki bir öğrenci olarak başarı ve sevgi kazandı. Fransızcasını ilerletmiş, Voltaire'i ve J. J. Rousseau'yu okumuş, bu iki yazarın kuvvetli etkisinde kalmıştı. Yasnaya-Polyana'ya döndü, yoksul köylüler arasına katıldı. İlk eseri olan "Çocukluk"u bu sıralarda yazdı.
Lev Tolstoy Bir süre sonra orduya girdi; Kafkasya'ya gitti. Kafkas halkının yoksulluk dolu yaşayışlarını ele aldığı izlenimlerle ilk gerçekçi hikâyelerini yazdı. 1854'te Kırım savaşı'na subay olarak katıldı. Sonra askerlikten ayrılıp Petersburg'a gitti. Bir kısım eserlerini oldukça sakin geçirdiği o yıllarda yazdı. Gene de içinde, aradığını bulamayan bir ruh çalkalanıyordu. Batı Avrupa ülkelerinde uzun bir gezintiye çıktı. Almanya, Fransa, İsviçre'de dolaştı. Yurduna dönüşünde gene Yasnaya-Polyana'ya yerleşti. Asalet ünvanlarından, lüksten sıkılıyordu. Köyünde bir okul kurdu. Bu okul, öğrenim, eğitim bakımından yepyeni bir kurumdu. Huzura kavuştuğuna kanaat getirdikten sonra, 1862'de evlendi.
Lev Tolstoy evlendiğinde karısı Sophie Behrs kendisinden 16 yaş küçük olup henüz 18 yaşındaydı. Bu evlilik onun düzenli bir hayat özlemini giderecekti. Bu evlilikten 13 çocukları oldu; bu çocukların 3'ü bebek iken, biri 5 diğeri de henüz 7 yaşında iken öldü. Eserlerinden en kuvvetli olan iki romanı "Savaş ve Barış" ile "Anna Karenina'yı" bu dönemde yazdı. Karısı, eserlerini yazmasında en büyük yardımcısıydı. Hatta "Savaş ve Barış"ın düzeltmelerini 12 kez yapıp yazmıştır. Aradan bir süre geçince yeniden, bu sefer eskilerden daha şiddetli bir moral çöküntüsüne uğradı. Geniş halk yığınlarının, özelikle Rus köylüsünün yoksul, perişan durumu onu çok üzüyordu. Bütün servetini köylülere dağıttı, her haliyle onlar gibi yaşamaya başladı. Kaba saba giyiniyor, giydiği her elbiseyi kendisi dikiyordu. Değişmeyen tek tarafı bıkıp usanmadan yazmasıydı. "Kroyçer Sonat", "Efendi ile Uşak", "Karanlıkların Gücü", "İman nedir", "İnciler", "Kilise ve Devlet", "İtiraflarım" hep bu yılların ürünleridir.
Lev Tolstoy Eserlerinde insanlığın çeşitli meselelerine değinen Tolstoy'un dünya ölçüsünde bir sanat ve fikir değeri vardır. Kendi ülkesinin toplumsal siyasal çalkantılarını, halkının yaradılışını, yaşayışını büyük bir ustalıkla yansıtmıştır. Gerçekçi edebiyatın en büyük temsilcilerinden olduğu kadar, bir filozof ve bir eğitimci olarak da ün kazanmıştı. Yukarıda sayılanların dışında "Diriliş", "Gençliğim", "Çocukluk", "Hacı Murat", "Ayaklanış", "Sergi Baba", "Tanrı Bizim İçimizdedir", "Kazaklar", "Tesadüf", "İki Süvari" gibi eserleri vardır.
Lev Tolstoy 82 yaşındayken, 1910 yılında öldü. Kış ortasında evini terk ettiğinde hasta düştükten sonra, Astapovo'da tren istasyonunda zatürre'den öldü. Polis, cenazesine katılmak isteyenlere ulaşımı sınırlandırmak için çalıştı, ama binlerce köylü cenazesinde sokakları doldurdular.
82 yaşında vefat eden Lev Tolstoy birçok kez büyük sıkıntılar yaşamıştır. Marksizm'den etkilenerek oluşturduğu mülkiyet konusundaki radikal fikirleri nedeniyle bütün servetini köylülere dağıttı, her haliyle onlar gibi yaşamaya başladı. Bu sebeple ailesiyle arası açıldı. Hıristiyan anarşizmini geliştirmeye çalıştığı kitabı "tanrının egemenliği içimizdedir" kitabıyla yeni bir hristiyanlık akımı tanımlaması, Ortodoks Kilisesi tarafından aforoz edilmesine sebep oldu. Tolstoy, ömrünün son yıllarını büsbütün derbeder bir şekilde geçirdikten sonra, bir küskünlük sonucunda, evini bırakıp yollara düştü. Astapovo tren istasyonunda ölü olarak bulundu. Ölümüne zatürrenin sebep olduğu bilinmektedir. Hayatı boyunca yaşamın nasıl bir şey olduğunu anlamaya çalıştı. Eserlerinde bunu eksiksiz olarak yansıtmayı hedef edinmiş en büyük Rus yazarlarından birisi olarak edebiyat ve dünya tarihindeki yerini aldı.
