Yazar:
Lev Tolstoy
Çevirmen:
Saniye Güven
Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 16 dk.
Sayfa Sayısı:
80
Basım Tarihi:
30 Nisan 2020
Yayınevi:
Karbon Kitaplar
Orijinal Adı:
Дьявол
Orijinal Dil:
Rusça
ISBN:
9786257903608
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
14 diğer baskı · Tümünü Göster
Şeytan
2.955 okunmaBordo Siyah Yayınları · Nisan 2018 · 120 s.
Şeytan
399 okunmaMaviçatı Yayınları · 7 Aralık 2019 · 76 s.
Şeytan
364 okunmaKarbon Kitaplar · 30 Nisan 2020 · 80 s.
Şeytan
239 okunmaEZR Yayıncılık · 2019 · 144 s.
Şeytan
101 okunmaParis Yayınları · Ekim 2016 · 80 s.
Şeytan
84 okunmaKapra Yayıncılık · Nisan 2021 · 80 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Ne dürttün adamı be şeytan.. Dürtmek ne kelime tekmeledin valla…Edebiyat
Şeytanın dürtmelerini hatta beyninize indirmelerini iliklerinize kadar hissedeceğiniz bir kitapla karşıya karşıyasınız sevgili kaliteli okurlar:) Aslında sizin değil tabi, baş karakter Yevgeniy İvanoviç’in şeytanla cebelleşmesini göreceksiniz. Arkadaş, bu Ruslar ruhsal çözümlemeleri nasıl bu kadar iyi yapabiliyor? Acaba yaşanmışlıklar olduğu için mi? Bu kadarı da sadece kurgu olamaz heralde. Vardır bir işler:)
Konunun ne olduğunu söylemeyeceğim tabi ki, spoiler vermek istemiyorum. Ancak Yevgeniy denen pis herif şeytana karşı çok mücadele etti. Başlarda şeytan dürtmelerinin hiç ama hiç farkında olmadı, basit ve bastırılabilecek duygular sandı birçok şeyi ama baktı gidişat hiç de öyle değil. Hatası şu oldu: hafife aldı şeytanını beyefendi! Ee ne demişler, düşmanını/rakibini hiçbir zaman hafife alma. Bizimki ne yaptı? Yok bunlar da geçer, yok hallederiz usta, yok bunlar benim elimin kiri bilmem ne… Karaktere uyuz oldum ama saygı duyduğum bir nokta şu oldu, güzel mücadele etti. Kaybetti ama yine de mücadele etti. Bazen kaybetsen de kazanırsın ya, öyle bir durum işte. Onurlu kaldı en azından. Az şey değil bu tabi.
Ben Rus edebiyatını zaten seviyorum. Hatta hayranıyım. Her türlü beğeniyorum kitaplarını adamların. Okuyacak olanlara şimdiden keyifli dakikalar diliyorum.
Insanoğlu yaşadığı süre içinde bazen geri dönüşü olmayan hatalar yapar ve bu hataları şeytanın onları kışkırtması sonucu olduğunu söyleyerek kendi vicdanlarını rahatlatırlar. Aslında her insanın şeytanı yine kendisidir. Bir adamın evlenmeden önce evli bir kadınla olan birlikteliğini anlatıyor kitap. Kitabı okurken bediuzzamanın bir sözü geldi aklıma "helal dairesi keyfe kâfidir."
Lev Tolstoy, Anna Karenina’yı bitirdikten yaklaşık on yıl sonra, Şeytan adlı uzun öyküsünü kaleme almış. Fakat bastırmamış, ancak ölümünden sonra çekmecesinde bulunmuş ve bastırılmış. Baş karakterimiz; Yevgeni Irtenyev... Öyküde Şeytan iki biçimde yer alıyor. İlki peşini bırakmayan içindeki cinsel dürtü, diğeri ise bir türlü vazgeçemediği kadın. Kitabın sonunda iki final olması bana oldukça farklı geldi. İkisi de istisnasız kitaba layık bir final olarak kullanılabilirdi. Yazar ikisine de yer vererek seçim hakkını bize bırakmış sanırım. Tolstoy’un kalemi hakkında başka ne söylenebilir bilemiyorum. Oldukça akıcıydı, kısa zamanda okuyup sonlandırdım. Sizlere de tavsiye ederim. Keyifli okumalar.
Geçmişteki izler, bırakılamayan tutkular, tene karşı direnen ruh insanı nasıl bir sona götürür? Neticede bu son şeytanın işine bağlanıyor. Peki burada şeytan kim? Karşı tarafı suçlamak her zaman daha kolaydır. Bu şeytan bizim içimizde olamaz mı? Tolstoy'un kendi yaşadığı olaydan esinlenerek yazdığı bu eser iki sonla bitiyor ki bence ilk son acıklı da olsa bu hikayeye daha uygun.
Tolstoy bu kitabını yaratacağı skandaldan korkarak kitaplığındaki çekmecelerden birinde saklamış kitap ancak ölümünde sonra bulunup yayımlanabilmiştir. Yayınlanan son kitabıdır. Tolstoy kitaba iki final eklemiş ve ikiside kitapta mevcut. Kısa ama düşündürücü bir kitap. Okuyun okutturun.
10/10
2021 100. kitabı
Tolstoy dedem
Sen kalk 80 küsür yaşında böyle bir öykü yaz sen nasıl bir adamsın bu nasıl bir hayal gücü gerçi yaşanmış bir olayı anlatmış deniyor bu öyküsünde eğer yaşanmışsa neden çifte final ?
Dedem neden yevgeninin sonunu seçme hakkını bize verdin ben şimdi sana ne diyeyim ben yevgeniye ne diyeyim yorumsuz kalıyorum.
Çok gerildim okurken ve bir solukta bitirdim çok enteresan ve yevgeninin yaşadığı iç hesaplaşmayı bize derinden hissettirmiş Tolstoy.
İnsanın şeytanlaşması gerçi her insan bir şeytandır gözümde ama bu kadar şeytanca düşünceler cinsel dürtülerine yenik düşmeler. Varmı böyle insanlar bilmiyorum belki vardır ama dediğim gibi yorum yapacak birşey bulamıyorum okumanızı tavsiye ediyorum !!
Edindiğim bilgiye göre Tolstoy'un ölümünden sonra yayımlanan en son kitabıymış ve iyi ki saklanıldığı yerden bulunmuş ve yayımlanmış.
kitabı çok sevdim, kurgusu ve vermek istediği mesajlar çok güzel ve yerindeydi, bir insanın kendiyle girdiği bir iç savaştan nasıl kurtulacağını bulma yolları ve sonunda vermiş olduğu karar (her nekadar bana göre başka yollar olduğunu düşünsemde) Tolstoy'da gayet güzel bir şekilde iki son yazmış.
keyifli okumalar.
sağlıklı ve kitapla kalın...
7/10
2021 11. kitabı
Kısacık bir hikayenin içerisine yerleşmiş Schopenhauer felsefesi.Cinsel dürtü ve irade kontrolünü sağlayamayan Yevgeni’nin kendi sonunu nasıl hazırladığı bir çırpıda okuyoruz. Erkek egemen toplumda kadın her zaman edilgen, günaha çağıran şeytanın işbirlikçisi olarak görülmüş maalesef. Yevgeni’nin taşra kasabasında da kadın yine aynı rolde.Kendini kimseye layık görmeyen ve dürtülerinin peşinden giderken, kendini o dürtülere kaptırmaktan da ölesiye korkuyor kahramanımız. Tolstoy döneminin Rusya’sının taşradaki düzeni ve kahramanın iç çatışmasını bize çok güzel aktarmış.
İnsan, sadece yaşlıların muhafazakâr, gençlerin ise yenilikçi olduklarını sanır. Pek doğru değildir bu. Genelde asıl gençler muhafazakârdır; yaşamak isteyen, ama bu konuda kafa yormayan, zaten nasıl yaşanması gerektiği konusunda kafa yoracak zamanları da bulunmayan ve bu nedenle o zamana kadar süregelmiş hayatı kendilerine örnek alan genç insanlar
Şeytan.
Lev nikolayevıç Tolstoy.
Bu kitap tolstoyun ölümünden sonra bulunmuş ve yayımlanmış. Benim görüşümce keşke hiç çıkmasaymış hiç okumasaymışız. Gönül isterdi İnsan ne ile yaşar sadeliğinde güzel bir kitap okuyalım ama kaderde yokmuş. Özellikle rus edebiyatı ile arası olmayan arkadaşlar uzun bir müddet sonra tanışsın bu kitapla.
Yazar Hakkında
Lev TolstoyYazar · 205 kitap
Lev Tolstoy 28 Ağustos 1828 tarihinde Moskova'da doğdu. Babası Kont Nikolay İlyiç Tolstoy, 1812 Napolyon Savaşlarına katılmış emekli bir yarbaydı.
Tolstoy romanlarında, insanoğlunun ne kadar değişik karakterli olduğunu vurgular. ''Savaş ve Barış'', ''Anna Karanina'' insan tahlileri ve canlı tasvirler bakımından birer baş eserdir.
Lev Tolstoy'un kendini arayış serüveni ölünceye kadar sürdü. Karısı bile onu anlamadı. Tolstoy, bir çocuk gibi hayata küstü ve kaçtı. Seksen iki yaşındaki karanlık ve yağışlı bir Ekim gecesinde köyünden ayrıldı. Yolda hastalandı 7 Kasım 1910'da küçük bir tren istasyonunda hayata veda etti.
Lev Tolstoy zengin bir ailenin çocuğu olarak Rusya'nın Tula şehrindeki Yasnaya Polyana adlı konakta doğdu. Çok küçük yaşlarında önce annesini, sonra babasını kaybetti, yakınlarının elinde büyüdü. Çocukluğundan beri gerçekleri incelemeye karşı büyük bir ilgisi vardı. Öğrenimini tamamlamak için Moskova'ya gitti. Çalışkan zeki bir öğrenci olarak başarı ve sevgi kazandı. Fransızcasını ilerletmiş, Voltaire'i ve J. J. Rousseau'yu okumuş, bu iki yazarın kuvvetli etkisinde kalmıştı. Yasnaya-Polyana'ya döndü, yoksul köylüler arasına katıldı. İlk eseri olan "Çocukluk"u bu sıralarda yazdı.
Lev Tolstoy Bir süre sonra orduya girdi; Kafkasya'ya gitti. Kafkas halkının yoksulluk dolu yaşayışlarını ele aldığı izlenimlerle ilk gerçekçi hikâyelerini yazdı. 1854'te Kırım savaşı'na subay olarak katıldı. Sonra askerlikten ayrılıp Petersburg'a gitti. Bir kısım eserlerini oldukça sakin geçirdiği o yıllarda yazdı. Gene de içinde, aradığını bulamayan bir ruh çalkalanıyordu. Batı Avrupa ülkelerinde uzun bir gezintiye çıktı. Almanya, Fransa, İsviçre'de dolaştı. Yurduna dönüşünde gene Yasnaya-Polyana'ya yerleşti. Asalet ünvanlarından, lüksten sıkılıyordu. Köyünde bir okul kurdu. Bu okul, öğrenim, eğitim bakımından yepyeni bir kurumdu. Huzura kavuştuğuna kanaat getirdikten sonra, 1862'de evlendi.
Lev Tolstoy evlendiğinde karısı Sophie Behrs kendisinden 16 yaş küçük olup henüz 18 yaşındaydı. Bu evlilik onun düzenli bir hayat özlemini giderecekti. Bu evlilikten 13 çocukları oldu; bu çocukların 3'ü bebek iken, biri 5 diğeri de henüz 7 yaşında iken öldü. Eserlerinden en kuvvetli olan iki romanı "Savaş ve Barış" ile "Anna Karenina'yı" bu dönemde yazdı. Karısı, eserlerini yazmasında en büyük yardımcısıydı. Hatta "Savaş ve Barış"ın düzeltmelerini 12 kez yapıp yazmıştır. Aradan bir süre geçince yeniden, bu sefer eskilerden daha şiddetli bir moral çöküntüsüne uğradı. Geniş halk yığınlarının, özelikle Rus köylüsünün yoksul, perişan durumu onu çok üzüyordu. Bütün servetini köylülere dağıttı, her haliyle onlar gibi yaşamaya başladı. Kaba saba giyiniyor, giydiği her elbiseyi kendisi dikiyordu. Değişmeyen tek tarafı bıkıp usanmadan yazmasıydı. "Kroyçer Sonat", "Efendi ile Uşak", "Karanlıkların Gücü", "İman nedir", "İnciler", "Kilise ve Devlet", "İtiraflarım" hep bu yılların ürünleridir.
Lev Tolstoy Eserlerinde insanlığın çeşitli meselelerine değinen Tolstoy'un dünya ölçüsünde bir sanat ve fikir değeri vardır. Kendi ülkesinin toplumsal siyasal çalkantılarını, halkının yaradılışını, yaşayışını büyük bir ustalıkla yansıtmıştır. Gerçekçi edebiyatın en büyük temsilcilerinden olduğu kadar, bir filozof ve bir eğitimci olarak da ün kazanmıştı. Yukarıda sayılanların dışında "Diriliş", "Gençliğim", "Çocukluk", "Hacı Murat", "Ayaklanış", "Sergi Baba", "Tanrı Bizim İçimizdedir", "Kazaklar", "Tesadüf", "İki Süvari" gibi eserleri vardır.
Lev Tolstoy 82 yaşındayken, 1910 yılında öldü. Kış ortasında evini terk ettiğinde hasta düştükten sonra, Astapovo'da tren istasyonunda zatürre'den öldü. Polis, cenazesine katılmak isteyenlere ulaşımı sınırlandırmak için çalıştı, ama binlerce köylü cenazesinde sokakları doldurdular.
82 yaşında vefat eden Lev Tolstoy birçok kez büyük sıkıntılar yaşamıştır. Marksizm'den etkilenerek oluşturduğu mülkiyet konusundaki radikal fikirleri nedeniyle bütün servetini köylülere dağıttı, her haliyle onlar gibi yaşamaya başladı. Bu sebeple ailesiyle arası açıldı. Hıristiyan anarşizmini geliştirmeye çalıştığı kitabı "tanrının egemenliği içimizdedir" kitabıyla yeni bir hristiyanlık akımı tanımlaması, Ortodoks Kilisesi tarafından aforoz edilmesine sebep oldu. Tolstoy, ömrünün son yıllarını büsbütün derbeder bir şekilde geçirdikten sonra, bir küskünlük sonucunda, evini bırakıp yollara düştü. Astapovo tren istasyonunda ölü olarak bulundu. Ölümüne zatürrenin sebep olduğu bilinmektedir. Hayatı boyunca yaşamın nasıl bir şey olduğunu anlamaya çalıştı. Eserlerinde bunu eksiksiz olarak yansıtmayı hedef edinmiş en büyük Rus yazarlarından birisi olarak edebiyat ve dünya tarihindeki yerini aldı.
