Bazı insanların yoksulluk, kafasızlık ve aşağılanma gibi talihsizlikler yüzünden bütün hayatlarını acılar çekerek yaşadıkları düşüncesi, tıpkı cenaze arabası gibi aklımın içinden ağır ağır geçerek kaybolup gitti. Yirmi yaşımdan beri üzerimde beni her türlü beladan ve mutsuzluktan koruyan görünmez bir zırh olduğu duygusu vardı içimde. Bu duygunun bir yanı, bana başkalarının mutsuzluğuyla fazla meşgul olmanın beni de mutsuz edebileceğini ve zırhımın delinmesine yol açabileceğini sezdirdi.
Kitap güzeldi fakat çok fazla noktalama hatası yapılması bir yerden sonra gözüme çok battı. Örneğin birisinin konuşması verilirken "..." şeklinde kullanılır '...' bu değil veya üç nokta konulması gereken yerde iki nokta ya da beş nokta konulmaz. Bunun dışında da hatalar vardı birkaç tane, hoşuma gitmedi.
Öte yandan kitabın konusu güzel ve işleniş şekli de iyi ama son kısmı aceleyle bitirilmiş gibiydi. Önceki bir iki kısımdan daha çok son kısım işlenebilirdi bence. Öyle edebi bir roman değil, zaten bende o amaçla okumadım. Fazla dram olacağını düşünerek başlamıştım fakat bana o kadar dramatik gelmedi ya da sadece beni pek etkilemedi. Okunmayadabilir.