Tanzimat döneminde çoğu yazarın yazdığı "kötü, yoldan çıkarıcı kadın" tiplemesine farklı bir bakış açısıyla yazılmış güzel bir kitaptı. Ahmet ile arkadaşı Hulusi Efendi, bir akşam sarhoş olduktan sonra sığınmak için bir geneleve giderler. Orda Ahmet Efendinin aynı odada kaldığı kız henüz 17 yaşındaki Kalyopi'dir. Yaşını öğrenince kızın hayat hikayesini dinlemek ister. Sırf hikayeyi dinlemek ve kıza rahat bir gece geçirtmek için sürekli gelir gider.
Bir çok genç kız -hatta çocuk denebilir- bu işe annesi, babası tarafından sarılarak sokulmuştur. Bir kaç altın karşılığında kendi evlatlarının bütün hayatlarıyla oynamaları iğrençlik. Sözler kifayetsiz kalıyor, insanın boğazı düğümleniyor...
İşte buna benzer bir hikayeyi Kalyopi'den dinlemiş oluyoruz. Özellikle Tanzimat Dönemi için çok önemli bir kitap olduğunu düşünüyorum. Okursanız iyi okumalar...