Gökdelen kadar yüksek bir çığlıktı, sudan duvar gibi, ilkbahar ırmağı gibi, yerden kopup havalanan uçak gibi bir çığlık. Öyle bir çığlıktı ki her bir hücrem titredi. Çığlığım fırtına gibiydi. Sağanak gibi. Çığlığım mızrak gibiydi. Bir çıkış yolu gibi.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Güçlü olmalıydım. Öylesine güçlü ki, ben değil benden kaçınanlar yalnız kalacaktı. İçimdeki yalnızlık, onların içindeki yalnızlık olmalıydı.
“Doğruyu söylemek her zaman kolay ve hoştur.”
“Her iktidar insanların üzerinde baskı kurar ve bir gün ne Sezarlar, ne de başka bir iktidar kalacak dünyada. İnsanoğlu bir gün herhangi bir iktidarın gerekli olmayacağı gerçeğin ve adaletin iktidarına kavuşacak.“