KeçilerinTanrısı
@AlbaDaCapra
18 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
#kitapyorumu 《Dokunulmaz》
Yolunuz elbette hastaneye düşmüştür fakat ruh ve sinir hastalıkları hastanesine giden kişi sayısı oldukça azdır. Hem Erenköy hem de Bakırköy'le kesişti yolum. Hastanelerin o kaotik, huzursuz, bunaltıcı atmosferi yok oralarda. Sadece dinginlik ve huzur var. Oranın sakinleri bilinçlerinin farkında, kimse olmaya çalışmıyor, kimseye benzemek için efor sarf etmiyor. Buradan da anlayacağınız üzere anahtar kelimemiz: BİLİNÇ.
Hiç, bir kokuyla birdenbire geçmişe gitmediniz mi? Geçti dediğiniz kabuslarınız yıllar sonra sizi uykunuzdan nefes nefese uyandırmadı mı? Zihin, bedenden bağımsızdır sevgili okur, bir oradadır bir burada. Kâh geçmişi yâd eder kâh geleceği hayal eder, bazen anda kalır bazen giden sevgilinin koynunda. Dilinin hayır dediğini çat diye önüne koyuverir. Zihin senindir, bilincin sana aittir ama kontrol edemezsin, belki de bilincin sana aittir kim bilir?
Dokunulmaz, hükmedilmesi imkansız, DOKUNULMAZ bilincin romanı. Kornelyus'un Ezgisi ile ruha fısıldayan mantraları, Şedaraban ile arşa erdiren Nedret Kılıç'ın arşın ötesini resmeden kitabı. Arşın ötesinde bedenden bağımsız bir ruh, bir bilinç mevcut sevgili okur; inananların kalu bela dediği, bilimin bilinç altı diyerek adlandırdığı yer.
Bilinci, bilinç akışıyla yazmış yazar, birçok bilince tercüman olmaya çalışmış. Dokunulmaz'daki karakterler, Teoman'ın bir şarkısındaki sözü anımsattı bana "Kayalar kesti ayaklarımı yine de, bir şey hissetmek güzel hâlâ." Hayat şartlarının hissizleştirdiği, yaşadığını sadece acı çekerek hissedebilen karakterler.
Dokunulmaz, üçlemenin bence en zor okunan kitabıydı, zira bir bilincin içine kapağını açarak girmek mümkün değil. Kurgunun omurgasında boşluk bulup incelikle içine sızmak, omurganın üzerinden yavaş yavaş zihne akmak gerekiyor. Yazarın okura
Reklam
