Yazar:
Nedret Kılıç
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Merhaba
Çok güzel ve sıradışı bir üçlemenin son kitabını okudum. İlk kitap #kornelyusunezgisi ve ikinci kitap #şedaraban İlk iki kitap o kadar heyecan doluydu ki üçüncü kitabı da sabırsızlıkla bekledim. Ve bir solukta okudum Sevgili @anedretkilic Kaleminize sağlık.. Gelelim kitabımıza, çokça yazıp spoiler vermek istemiyorum aslında. Kesinlikle okumalısınız. İlk iki kitaptaki karakterler bu kitabımızda buluşuyor, hikayeleri ilginç bir biçimde harmanlaniyor ve bir süre sonra hangisi gerçek hangisi kurgu şaşırıyorsunuz. Bir yandan da ilginç bilgiler öğrendiğimiz, dönem hikayelerine de değinen bölümler var, inanamadiğımız son' lar ve başlangıçlar. . Kesinlikle yazarın hayal gücüne , kıvrak zekasına hayran kalacağınız bir eser. Okuduğunuz hiç bir kitaba benzemeyen, bittikten sonra da düşüncelerinizde bir süre misafir olacak bir kitap. Tek tek okuyabileceğiniz mümkün olsa da ilk kitaptan başlayarak okumanızı tavsiye ederim.
Kornelyus'un Ezgisi ve Şedaraban ile başlayan uzun yolculuk DokunulmaZ ile son buluyor.
Nasıl güzel bir titizlikle , araştırmalar sonucunda yazıldığı , satırlarda, satır aralarında öyle güzel vuruyor ki sizi... Bolca yan okumalar yapmak içten değil , okurken notlar almak için bir küçük defter olsun yanınızda , üzerini çizmek yetmiyor bazen.
Kornelyus ve Anton 'a bu defa Pınar, Grace, Fischer, Jiyan, Ahu, Behram, Anjelika, Yiğit ve daha kimler....
Dün, şimdi, gelecek... Üç farklı zaman boyutunda buluşan kahramanlar, şiirsel bir anlatım, vurucu bir son.. Bu kadarla kalmayan yazarımız tasavvuf, kuantum, bilim, ilim, mitoloji, tarih, güncel, felsefe, ... o kadar çok konuyu bir araya getirip ustalıkla kurgulamış ki , okurken kopukluk hissetmiyor aksine bundan sonra nereye varacak beni bekliyor diyerek merakla okumaya devam ediyorsunuz.
.
"So Ham, Ham Saha"...
.
Puan vermedi·
Beğendi
#dokunulmaz #nemesiskitap
#nedretkılıç Nedret Kılıç
"Fischer’in dediği gibi;
“Göz kandırır, söz bulandırır. Zihin ise inandırır. Gerçek ne gördüğün ne duyduğun ne de inandığındır.”
.
GERÇEK DİYE BİR ŞEY YOKTUR, KABUL EDİŞLER VARDIR
Herkese Merhaba ️
Bugün sizlere kaleminin büyüsünü kelimelerle ifade edemeyeceğim yazar Nedret Kılıç 'ın, #kornelyusunezgisi ile başlattığı, #şedaraban ile devam ettirdiği üçlemenin, akıllardan çıkmayacak bir sonla tamamladığı DOKUNULMAZ kitabının yorumu ile geldim. Kitap iki gün önce bitti, lakin ben hâlâ etkisindeyim. Yazarın gerçek ile düş arasında yaşananları güçlü bir kalemle ve şiirsel bir dille yazıya dökmesi takdire şayan. İlk sayfalarda ben ne okuyorum oluyor, sonrasında kitap bir açılıyor ki her sayfayı merakla çeviriyor okur. Şöyle ki: Hata, insanın evrenle temasıyla başlar ve insanla insanın ilişkisinde devam edip gider..
.
Kitapta otuz iki yıl boyunca ağır ilaçlarla uyuşturulmuş, tutsak yaşayan, birbirlerine öyküler anlatıp yazan ve ölürken bile ayrılmayı reddeden iki olağanüstü varlığın gerçek hikâyesini okuyoruz. Onun yanı sıra birçok karakter de bu öykülere dahil oluyor ve kitabın kapağını kapattığınızda uzun süre hafızalardan silinmeyecek UNUTULMAZ bir sonla saatlerce düşünüyor ve sizler de duygularınıza esir oluyorsunuz.
Neden mi?
Çünkü bu kitapta; gözüne değen ne varsa bilgidir, yaşanmışlıktır, gerçektir...
.
Nasıl kıyar kendi canına insan?
Bu denli katlanılmaz olabilir mi yaşam?
.
İdrakle dehşete düştük!
Evet, sonsuz sayıda evren ve olasılık mevcut...
Çocukluktan ölümsüzlüğe, gerçeklikten deliliğe, inanmaktan aldanmaya doğru hızla akan bir nehir kendi masalını yeniden yazarken, Dokunulmaz’da insanın varoluşuna dair her kusuru sorgulatarak okurun zihninde beyazın içinden geçen siyah gibi iz bırakıyor.
Demem o ki, bu
Kornelyus’un ezgisi ile başladığımız yolculuk Şedaraban ile devam etti ve serinin Dokunulmaz kitabı ile son buldurduk. Birbirinden bağımsız okuna bilmesine rağmen kesinlikle birbiri ardına okumanız zira her kitapta bir öncekine dair bilgiler bulunuyor. Sakin kafayla okunmayı hak edem seri beyni zorlayan çokça düşünmeye iten şiirsel anlarımı oluşturuldu kurgu ile içine çeken ve bitirdikten sonra hayatınızda izler bırakacak bir eser olmaya aday. Her kitapta ilk başlarda bir zorlanıyorsunuz adapte olmakta zorluk çekseniz de yarıda bırakma kararı alsanızda sakın bırakmayın o kararı aldıktan sonra ki bölümlerde kitap öyle bir açılıyor ki elimizden bırakamıyorsunuz. Öyle çerezlik diyeceğiniz araya kitap alarak okuyayım diye bileceğiniz bir eser değil bunu da söylemeden edemeyeceğim.
•
Son kitabımızda seride kafamızda oluşan tüm soru işaretleri tüm düğümler merakımız bu kitapta çözülmeye başlıyor… uzun yıllar boyunca ağır ilaçlarla uyuşturulan tutsak yaşayan birbirlerine öyküler anlatan ölürken bile ayrılmayan iki olağanüstü varlık gerçek ile düş arasında sıkışıp kalınmış.. bir kornelyus bir anton bir Ahu bir grace inanmakla aldanmak arasında sıkışıp kalmak masal yeniden yazılır insanın varoluşuna dair her kusur sorgulanır biz okurlara da ilmek ilmek işlenir tüm satırlar.
Değerli yazar @anedretkilic #kornelyusunezgisi ile başlayan ve #şedaraban ile devam ettirdiği üçlemenin son kitabı #dokunulmaz ile zihinlerimize kazınan bir esere daha imza atmış.
“So ham... Ham saha...”
“Ben, senim ben”
Bu sözlerle başlamıştı benim Kornelyus’un Ezgisi yolculuğum.
“O an ne varsa, şu anda da var: O anda olmayan ‘Şey’ şu anda mevcut olamaz. ‘Uzay ve zaman’ aslında giriş ve çıkışın yapılamadığı bir hapishanedir. Duvarları görmek de dokunmak da olanaksızdır çünkü duvarlar ve sınırlar yoktur: İşte bütün muhtevayı kapsayan o yayılma ânında ‘Bir’ değilsek neydik ve neredeydik?”
Bu alıntı ile giriş yaptım Şedaraban’a…
Şimdi üçüncü kitap Dokunulmaz için söyleyebileceklerim muğlak, belirsiz ve aynı zamanda sonsuzluğu içine alacak kadar sınırsız. Kornelyus, Anton, Grace, Fischer, Ahu, Pınar, ve aslında tüm karakterler, hatta eserin yazarı ve okuyucu olan ben aynı nehrin suyunda yıkanmışçasına “Bir” ve “Ben” oluyoruz. Kornelyus’un benliği ile Anton’unki birbirine karışırken, çekilen acıları ya da alınan hazları hissettiğim benliğim kurguya karışıyor. “Gerçek ne?” sorusu evrenin kendiliğinden yarattığı bir yaşam formunda sevgi, öfke, intikam, hırs, acı gibi yinelenen ve siyahın içindeki beyaz gibi hislerle doğumdan ölüme bir döngü olarak cevabını buluyor.
“Öyle bir yazalım ki kafaları bulandırıp açalım. Sonsuza dek silinmesin adımız, ‘Dokunulmaz’ olalım!” diyen yazara Nisargadatta Maharaj’ın bir sözü ile yanıt vermek istiyorum “Başlangıçta sonu ve sonda başlangıcı görmek sonsuzluğun haberidir. Ölümsüzlük kesinlikle süreklilik demek değildir. Devam eden sadece değişim sürecidir. Hiçbir şey kalıcı değildir.”
Okurken beynimi zorlayan ve düşündüren eserleri seviyorum. Nedret Kılıç’ın üçlemesi birbirinden bağımsız olarak da okunabiliyor, ama tavsiyem üç kitabı da
Gerçek diye bir şey yoktur, kabul edişler vardır. Kabul edişlerse o ana dek hafızada ne biriktiyse ve duygu merkezi bu birikenlerle ne fazda etkileşim içindeyse o kalitededir. Beyin bu kabul edişler ölçüsünde yorumlar yaratır dışarısı sandığınız yanılsama hakkında. Kabul edişlerin temelinde ise yüklenmiş programlar vardır, kültür, inanç ve anılar vardır.”
Yorgunum…
Aklımın karanlık koridorlarında yürüyorum kitap bittiğinden beri.
Bildiklerimi daha doğrusu bildiğimi sandıklarımı yıllardır ölü bedenimden sıyırmayı deneyen bir meczup ama kat etmem gereken daha çook yolumun olduğunu bilecek kadar “ben”deyim.
“Her şeyi mükemmel açıklığıyla görüyorum” diyen #kierkegaard kadar berrak gören @anedretkilic #kornelyusunezgisi ve #şedaraban ile okuruna çizdiği güzergahı matruşka bebekleri gibi sırrın içine sırı, hakikatin içine hakikati gizleyerek/ açık ederek #dokunulmaz ile tamam ediyor.
Hemen herkesin, hayatının en az bir döneminde “kendini ve var oluşu” sorguladığı bir kırılma/ arınma anı vardır.
Kimi bilimle kimi tasavvuf ile kimi öğretilerin düsturunda kimi de kabullenilmiş seçim ile cevap arar.
Cevabı ya bulur ya da bulamaz.
Bazen de bulduğunu sanır, aldanır.
Yanılmak, zahirin tabiatında var.
“Dokunulmaz” ile “Kayıp zamanın izinde” geçmiş, gelecek ve an’dayız.
Var olan bütün karakter ile “bir” ve “ben” olarak bir aradayız.
Ölmeden önce ölenlerle, öldükten sonra yaşayanlarla hemhâl oluyor, delinin içindeki dahi ile dahinin içindeki deliye şahit oluyoruz.
Kâh Acem kâh Hint illerinde ama ille ki memleket toprağında diyâr diyâr geziyor kâh dirilip kâh ölüyoruz.
Hayat ve ölüm #sytx nehrinin iki yakası.
Bineğimiz ya #kharon ‘un ya imamın kayığı
Ölüm dediğin nedir ki?
Yaşa yaşa, gör temaşa!
Nihayetinde “Yaşam bahar esintisinde yasemin kokusu gibidir. Esinti biter, koku
Muazzam bir okuma şöleni
Çocukluktan ölümsüzlüğe,gerçeklikten deliliğe, inanmaktan aldanmaya doğru hızla akan bir nehirde ıslanmaya hazır mısınız?Kitabın kapağını kapattığımda hissettiğim duygu tam anlamıyla bu.
Kornelyus'un Ezgisi ile başlayan Nedret Kılıç okuma serüvenim Şedaraban ile devam edip Dokunulmaz ile son buldu.Ben bir kez daha yazarın hayal gücüne, bilgisine ve kurduğu cümlelere hayran kaldım.
Sağlam bir sorgulama yaptım yine sayesinde varlık ve yokluk üzerine.İkinci kitap beni şok eden bir sonla bitmişti,bu kitapta o sona farklı bir bakış getirmiş yazar yine şok edici cinsten.
Hem şiir gibi bir dil,değişik coğrafyalara yapılan ziyaretler,özellikle evrendeki yerimizin sorgulandığı, bunu yaparken bizi Tibet'e götürüp bir Aghori ile karşılaştıran ve okurken beni hayrete düşüren ama bir o kadar da tatmin eden sayfalardan sonra yeni bir kitaba nasıl başlayacağımı düşündürten değerli yazara selam olsun.
Henüz okumadıysanız kesinlikle tavsiye ederim diyebileceğim bir üçleme.
“Beni bende demem bende değilim
Bir ben vardır benden içeri…”
Dokunulmaz’ı bitirip son sayfasını kapattığımda Yunus Emre’nin bu dizeleri can buldu hafızamda. Kitabın bende bıraktığı yegane şey, “Ben” oldu.
Kornelyusun Ezgisi ve Şedaraban’ın ardından Dokunulmazla son buldu bu masal. Hayatımda hiç bu kadar zor bir masal dinlememiştim. İlk kez bir masalın içinde meğer “ben” de gizliymişim. Oldukça zor, çarpıcı bir yolculuğu dilim döndüğünce sizlere anlatacağım.
“Korkuyorum görüntümden, her şeyi hatırlıyor aksim. Bakan da korkuyor zaten,kaçmayan bir tek sensin. Sen için binlerce kez “yok” deseler de varsın ey kız çocuğu.”
Kornelyus’un Ezgisi’nde tanışıyorsunuz Ömer ile.170 yıllık bir hikayeye ortak oluyor, İran kültüründe hamlaşıyorsunuz.
“Aldın mı vereceksin. Sadece bu alemin değil bütün alemin kuralı bu. Can alırsan can verirsin. Düzen denge üstüne kurulmuş. Kalp kırarsan kalbin kırılır.”
Ardından Şedaraban ile keşisiyor yolunuz. Bu kez size kendini Antonyus açıyor. Onun hayat yolculuğuna eşlik eden farklı hayatları tanıyor ve pişiyorsunuz.
“Gerçek diye bir şey yoktur; kabul edişler vardır.”
Ve Dokunulmaz ile varlığın ve “ben” in dönüşümünü tamamlıyor ve yanıyorsunuz.
Kolay bir seri değil bu seri. Okurken çok kan kaybettiren ve her an , “hey burada mısın? Sakın bir milim ilermeme, hikayeyi kaçıracaksın!” diyen bir seriydi.
Nedret Hoca, kitaplarında sıklıkla gördüğümüz Nisrgadatta Maharaj’ın öğretilerini kendine yol olarak çizmiş. Nitekim Dokunulmaz, bence özünde “ben” kavramı üzerine bir anlatı. Kitapta okuduğum şu kısmın da, Nedret Hocamın yazmak eylemi üzerine yol haritası olduğunu düşünüyorum:
“Çoğu yazarın aksine edebi metin okumanın özgün tarz üzerinde negatif etkisi olduğuna inanırım.”
Seri, bu cümleden sonra gözümde bambaşka bir şeye büründü. Bir yolculuğa,
Dokunulmaz
Hamdım Piştim Yandım misali "KORNELYUS'UN EZGİSİ" ile girdiğimiz girdapta çırpındık durduk. "ŞEDARABAN" ile bir ezgi çalındı kulaklarımıza ve ruhumuza sanki sakinledik bir nebze bu musiki ile.
Ama o da çok sürmedi hallaç pamuğu gibi serpildik dört bir yana. Çıkamadık bu metnin etkisinden...
Öyle derin, öyle inanılmaz bir öykü ki bu içine girdikçe kavruluyorsun.
Ta ki "DOKUNULMAZ" bir el uzanana değin.
Bir PINAR'ın başında soluklanıyorsun sonra. Yanan yerlerini soğutuyorsun en çok da yüreğini. Sonra kana kana içiyorsun suyundan...
.
Hani denir ya dostlar okumadan ölmeyin diye.
İşte öyle bir metin bu. Sizi bırakın ters köşe yapmayı ziyadesiyle tepetaklak ediyor.
Bu metni, mutlaka ama mutlaka herkesin okuması gerektiğini düşünüyorum.
Kıymetli yazarımız NEDRET KILIÇ 'ın @anedretkilic "KORNELYUS'UN EZGİSİ" ile başlayan "ŞEDARABAN" ile devam eden ve "DOKUNULMAZ" ile son bulan bu üçlemesini şiddetle ve ısrarla tavsiye ediyorum mutlaka okuyun arkadaşlar 
Dokunulmaz Nedret Kılıç
Dokunulmaz Nedret Kılıç
Kornelyus ‘un Ezgisi ile başlayan yolculuğum Şedabaran ve en sonunda Dokunulmaz ile bitti. İlk iki kitabı okuma sırası yok dilediğinizi önce okuyabilirsiniz Dokunulmazla çözülüyor / karışıyor her şey.
Öncelikle araya kitap almadan pür dikkat okunması gerekiyor. Okuyucuyu yer yer zorlayan isimler mekanlar farklı olgular bulunsa da şiirsel kurgusuyla tekrardan bağlanıyorsunuz eserlere. Şedabaran ve Dokunulmaz Kornelyus’un Ezgisine göre okunması çok daha kolay.
Yazarın hayal gücüne , yazım tekniklerine , bilgisine hayran olmamak elde değil. Uçsuz bucaksız bir esere imza atmış. Genetik imzamız , nesiller boyu taşıdığımız yaşamlar geçmiş gelecek birbirine düğüm olmuş hayatlar. Kavi , Ömer , Ahu , Anton ,Pınar , Fischer , Jiyan Ağa , Seyit Dayı , Nima ve daha niceleri.
Sabırlı bir okurum , bırakmam diyorsanız buyrun okuyun
