“Beni yargılamalarının ne önemi vardı ki, Marie’nin bana hâlâ âşık olup olmadığının ya da annemin neden öldüğü gün ağlamadığımın? Anlamıştım ki, hayatın her hali aynı sona çıkıyordu. Yaşamaya değer olup olmadığını sormanın da bir anlamı yoktu. Çünkü yaşamaktan başka çaremiz yoktu. Ve işte o anda, dünyaya ne kadar ait olduğumu hissettim. Gecenin sessizliğinde, yıldızların parıltısında bir tür kardeşlik buldum. Hayatın bana sunduğu tek kesinlik, ölümse eğer; o zaman onu kucaklamaktan başka ne yapabilirdim?”
“Sevilmemek yalnızca şanssızlıktır. Hiç sevmemek mutsuzluktur. Bugün, hepimiz bu mutsuzluktan ölüyoruz. Kan, kin yüreğin kendisini de kurutuyor da ondan; uzun süren adalet isteği aşkı tüketiyor, oysa aşk doğurmuştu onu.
YazAlbert Camus
“Peki madem ki suçu önlemiyor ve madem ki, sonuçları varsa bile bir türlü görülmüyor, toplum o zaman bu cezanın ibret olacağına neden inansın?“
Albert CamusÖlüm Cezası Üstüne Düşünceler