Aklımdan o kadar karanlık, o kadar kötü şeyler geçti ki, bir noktada nasıl olup da böyle kötü biri haline gelebildiğimin muhasebesini yaparken buldum kendimi. Netice itibariyle insanın kötü birine dönüştüğü anın, artık kötü birine dönüştüğünü kabullendiği an olduğuna kanaat getirdim.
Hayat ışıkla mümkünse de hayatın anlamı gölgelerde saklı durur. Zamanın ölü doğmuş çocuklarını görürsünüz karaltıların içinde. Sözcükler, suskunluklar, şarkılar, ağıtlar, yeminler, ihanetler, kahkahalar, gözyaşları, sevinçler, hayal kırıklıkları ve yüzler...