Aleyna Emre
@Alealey
74 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
"Nereden öğrendin burada olduğumu? " diye sordum.
"Kütüphaneden geliyordum. Arabanın izini görünce tanıdım."
Bu karşılık benim için 'seni seviyorum' demek kadar değerliydi. Demek düşünüyordu beni, teker izlerini arayacak kadar aklındaydım.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ertesi gün gözüm hep yollardaydı. Al yazmalımı, selvi boylumu bir daha görecek miydim? Nerelerdeydi benim fidan boylum, ince bozkır kavağım? Ayaklarında lastik çizmeler, sırtında babasının ceketi de olsa aldırdığım yoktu. Ben bunların içindekini görmüştüm ya!
İkimiz de susuyorduk ama bir gönül rahatlığı içimdeydik. Bir insan az öncesine değin zerrece tanımadığı, fakat o anda bütün düşüncelerini çelen ve kendisine dirseği dokunurcasına yakın oturan biriyle yolculuk ederse gönlü rahat olmaz da ne olur?
Sevgi neydi? Sevgi emekti. Sevgi Baytemir'in yaptıklarıydı, fedakarlıklarıydı. Filmi izlerken de hep gözdem oydu, ancak Aytmatov'un kaleminden okuyunca kesinleşti her şey. Evet Asel İlyas'a aşık oldu, ilk aşkıydı ancak İlyas bunun kıymetini çok geç anladı. Kendini kanıtlama çabası içerisine girdi, hırslarına yenik düştü. Ancak Asel keşke derdini anlatsaydı, sessiz kalmasaydı. Onun sessizliği, İlyas'ın küçük hırsları, kendiyle savaşı bu aşkı derinden yaraladı. Tabii onu aldatması, bu işin tuzu biberi oldu. Keşke kaçmak yerine savaşmayı seçseydi. O da yıllar geçtikçe olgunlaştı tabii ama iş işten geçmişti.
Baytemir'e gelince, onun insanlığına hayranım. Aytmatov'un kitaplarında insana duyulan bu incelik çok güzel anlatılıyor, o misafirperverlik, o fedakarlık. Her şeye rağmen, Asel'i delicesine seviyor oluşuna rağmen kadının isteklerini göz önünde bulundurup "gitmek isterse gidebilir" diyebilmesi onun ne kadar seviyor olduğunu zaten açıkça ortaya koyuyor.
