Alemşahi.E
@AlemsahiE
Muğla Üniversitesi Radyo-TV mezunuyum. Muğla medyasında aktif çalıştım, Muğlada Green Box’ı yaygınlaştırdım ve Muğlada After Effects’in ders programına girmesinde rol aldım. Muğla’nın ilk web TV’sini kurdum.
Dış Ticaret- Yönetmen- Senarist- Visual Editör
İktisat Fakültesi- Lisans
İstanbul
İran-Khoy, 24 Nisan 1984
15 okur puanıMayıs 2025 tarihinde katıldı
Reklam
Uzun yıllar önce Konservatuvar'dan mezun olacaktım. bölüm Batı Sazları, Piano classic di. bu parçayı çaldım heyet vardı arkamda git stresini al sonra gel dediler. En son sorunsuz çaldım ve mezun oldum. Ne günlerdi...
Bababababababam babababam...
Kırılma Noktası.
Resmen film izliyor gibi okudum. Tam bir Amerikan filmi havası: FBI, ulusal güvenlik, yeni bir uygulama icadı, İranlı bilim adamlarının, İstanbul Mısır Çarşısı’ndaki Mehmet Efendi Kahvecisi’nin önünde öldürülmesi, Rus mafyası, abi-kardeş ilişkisi… Ama en çok damga vuran kısım Sarah ile Ben’in aşkı oldu. Gerçekten hoşuma gitti, keyifle okudum.
Yalnız, bazı bölümlerde İran hakkında verilen bilgiler yanlıştı. Örneğin, kitap İran İslam Devrimi sonrası dönemi anlatıyor ama İran’ın ulusal güvenlik biriminin adı hala “SAVAK” olarak geçiyor. Oysa bu, Şah dönemine ait bir birimdir. Devrimden sonra bu kurumun adı “Ettelaat” olarak değişmiştir ve kitapta bu detay verilmemiş.
Ayrıca İran Konsolosluğu’ndan hiç bahsedilmemiş. Okur olarak “Bu adamlar neden Sultanahmet’te bir otelde kalıyor?” diye düşünüyorsunuz. Oysa cevabı çok basit: İran Konsolosluğu Sultanahmet’e oldukça yakın, Cağaloğlu Caddesi üzerindedir ve o adamlar sürekli orada Devlet adamlarıyla toplantılara gidiyor olabilirlerdi. Bu detay da kaçmış...
Genel olarak güzel ve beğendiğim bir kitaptı.
Bu kitabı bana zor koşullar altında ulaştıran ve hiç teşekkür etme fırsatı bulamadığım bir arkadaşa buradan içtenlikle teşekkür ederim.
Buf-e KurEdebiyat
Bazı kitaplar vardır, aradan yıllar geçse bile hatırlarsın; "Şu kitabın şu sayfasında bir paragraf vardı, tekrar okuyayım," dersin. Çünkü sana çok şey öğretmiştir. İşte bu kitap da onlardan biri. Kitabın hikayesi bambaşka, oraya girmiyorum bile. Ama insanların zamanla nasıl sürekli maske değiştirdiğini, bazılarının ise o maskeyi tutumlu bir şekilde saklayıp adeta miras gibi çocuklarına bıraktığını anlatıyor. yada insanlar durmadan maske değiştiriyor, fakat yaşlandıkça o maskeler de eskimeye başlıyor. En sonunda ellerinde hiçbir maske kalmayınca gerçek yüzleri ortaya çıkıyor.
Bu kitabın neredeyse her kelimesi insana bir şeyler öğretiyor. Bu yüzden İran modern edebiyatının babası Sadık Hidayet’in yazılarını çok severim. Bu kitabın hem Farsçasını defalarca okudum, hem de Türkçesini. Bazen kelimeleri anlamakta zorlanıyor insan, ama yine de her okumada yeni bir şey öğreniyor.
Reklam