Kendimi anlatan bir intihar kitabı yazdıydım son paragrafı şu olurdu: Teşekkür ederim, beni hayattan bıktıran, delirten, ağlatan, üzen herkese. Ama herşeyin bir sonu var. Artık beni bıktıramayacak, delirtemeyecek, ağlatamayacak, üzemiycekler. O zaman veda vakti geldi... Görüşürüz ahh pardon bu olmadı. Biz asla görüşemeyiz. O zaman... Hiç bir zaman görüşmemek dileğiyle. Bu oldu işte...