"Yalnızlık benden uzun
Külliyen içime işlemiş
Gölgem bile kaçıyor
Fenerim çoktan sönmüş
Yalnızlık benden uzun
Issız bir mağarada
Kapana kısıldım zihnimin karanlığında
Bir kadın sesi kulağımda
Yalnızlık benden uzun
Sonbahar akşamları kadar melun
Oysa çiçekler açardı
Aklımın köşesindeki kadın
Yalnızlık benden uzun
Ekseriya ilham verir hüzün
Lakin bir eşik vardır
Taşarsa kaçınılmaz, kederden ölüm
Yalnızlık benden uzun..."