Kimsenin hatrı kalmamış yok oluşuyla birlikte hatıralar, dostluklar, akılda ve kalpte yer eden parçalar bir bir zedelenmiş. Ben pişmanlıkların esiri olmayacağım hiçbir zaman. Ama unutmayacağım da. Gün gelecek, kendi iç sesini kandıran aslında ne kadar büyük bir hata yaptığını bilmiyorlar. Bu gerçeği yok sayılmayacak kadar düşünceli olmalı. Bu hayatta kaybeden aslında kendileri olduğunu fark edebilecekler mi ?