Evet, biz kendimizi ve bunları düşünen aklımızı ciddiye alıyoruz. Çünkü bütün ilkelerimiz aklımıza dayandiriyoruz. "Çünkü en büyük hazinemiz aklımızdır." Bunu unutmadıkça, mantığımızı da sağlam tuttukça, onun üzerine her şeyi kurabiliriz. [Oguz Atay ne kadar doğru söylemiş aslında. İnsan, başkalarının yönlendirilmesiyle değil, kendi akıl ve mantığıyla yol almalıdır. Çünkü en güçlü pusula, insanın kendi mantığı ve iç sesidir. Mantigimiz el verdiği sürece, hayatta zaten mantık çerçevesinde ilerler. Baktığımız zaman sevgide böyledir. Önemli olan, aklımızı ne kadar doğru kullandığımızı gösterebilmektir. Zaten akılda Allahın insana verdiği en büyük nimetlerden biridir, onu doğru kullanan, Allahın rızasına en yakın olandır.!]
Bir kız vardı, onunda adini unuttum; oysa aylarca dolaşmıştım bu kızla. Üstelik bir kerede ağlatmıştım onu. Fazla ağlamasına fırsat kalmadan kaçtım, kız benimle evlenmek istiyordu çünkü. "Kalemi bıraktı. Bir kadını daha aglatmıştın. O kimdi? "