Ali Server TÜCCAR
@AliServer
İnşaat mühendisi
Yüksek Lisans
AYDIN
Denizli, 11 Ocak
4 okur puanı
Şubat 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bu kitabı okumamın asıl sebebi bir dizide geçen alıntılardı. Belki sadece birkaç cümleydi ama Oğuz Atay’a dair içimde büyük bir merak ve hayranlık uyandırdı. Edebi dili zorlu, evet. Ama satır aralarında beni benden alan bir derinliği vardı. Bu yüzden “Tehlikeli Oyunlar”ı okumaya karar verdim. Daha önce bu kitaptan birçok alıntı paylaşmıştım ama mesele sadece cümleleri paylaşmak değildi. Bu kitap, içimde bastırdığım ama bir türlü dışarı vuramadığım şeylerin sarsıcı bir aynası gibiydi. Belki yanlış bir zamanda okudum, belki de bir çırpıda bitirmem gereken bir yolculuğu zamana yayarak hata ettim. Çünkü neredeyse iki yıl boyunca ben, “ben” değildim. Zaten son bir aydır da hiçbir şey yerli yerinde değildi. Kitabı toparlamak kolay olmadı, çünkü mesele kitap değildi. Mesele, içimde kopan sessiz savaşlardı. “Bilge ağlıyordu, Hikmet susuyordu” diyordu 457. sayfada. O sırada ben de Hikmet gibi sessizce yalnızlaştırılıyordum. Bitmesini istiyordum artık bu kitabın. Son gayretimle bitirdim. Ama tekrar edeyim. Mesele kitap değildi. Kötü olan şu ki. Duygulara yenik düşen Hikmet gibi olmak istemiyorum. Çünkü kaybeden oydu; kendini kandıran da oydu. Aşık olduğunu sanıyordu ama değildi. Bugün de birçok insan o duygunun peşine düşüyor, sonunda ise hüsrana uğruyor. Bu hep görülüyor, biliniyor. Ben ise hayatım boyunca mantığımın izin vermediği hiçbir duygunun peşinden gitmedim. Belki de her şeyde bir hayır vardır. Ve belki, bu kitabı okurken bunu bir kez daha anlamış oldum. Ama bilmeni isterim. Ben sevdalanmıştım oysaki.
Bir aydır doğru düzgün uyuyamıyorum. Gözlerimin altı bunu sessizce haykırıyor. Kitabı yanıma almak istemiyordum, çünkü geçmiş sayfalar beni benden alıyordu tıpkı 259. sayfadaki gibi. Bir gün gerçekten çok üzülürsen, canın yanacak kadar. O kadar isterim ki, beni aramanı.Ama
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Hakikat ve olanlar asla ve asla yer yüzüne çıkar
Kenar-ı Diclede bir kurt kapsa koyunu, Gelir de adl-i ilâhi Ömer’den sorar onu!
Mehmet Akif ERSOY
Sadece düşünsel yetki içinde kalmak
Geride olan bitenle uğraşmak, yada bir şeye takıntı yaparak istekler doğrultusunda kaybolmaya benzer. Kendini bir şeyin doğrultusunda veya tamamen içsel bir durumun parçalanması dır.
Gittiğim günden beri dualarla
**Git ona de ki gemiler batinca denizin can
yanmazmis, o anlar.**
çünkü bazı sular, susarak yaşlanır
Çünkü dalga dediğin, her seferinde
bir vedayı kiyıya birakır.
Git ona de ki:
batmak her zaman yok olmak değildir.
Kimi gemiler dibe çöker
ama denizin içinde bir sızı olarak dolaşır,
Kimi isimler söylenmez
kimi yüzler unutulmaz
0 anlar..
insan en cok
canı yandığını inkar ederken
derinleşir.
Ve bazı denizler,
sirf bu yüzden
firtinayı kendine saklar