Ben o yazdıklarımı ancak sana yazabilirdim. Çünkü şu kainat denen nesnenin içinde en çok sevdiğim yürek, üstüne en çok titrediğim insan kalbi senin göğsündekidir...
Geri gönder benden (ç)aldığın ne varsa! Geri gönder sana verdiğim ne varsa! Şiirlerimi gönder mesela, yüzlerce sayfa tutan mektuplarımı,binlerce mısrayı...Bidonlara doldur senin için akıttığım gözyaşlarımı; damperli bir kamyonun kasasına yükle! Bana gönder! Ben üzerime benzin diye o gözyaşlarını döküp ,sana yazdığım o aşk mektuplarıyla tutuşturacağım bedenimi!
“Sonu gelmez bir hüzün nöbeti bu, benim yaşadığım. Kanserli düşlerim beni adım, adım
Ölüme sürüklüyor. Ve henüz hiçbir onkolog
Tedavi etmeye yanaşmıyor, kanserleşmiş düş hücrelerini..”