Ali
@Ali___ii
Çocukluğumdan bu yana kendi ayakları üzerinde duran…
Şu anda okuduğu kitap
Anadoluyum …
Öyle yıkma kendini,
Öyle mahzun, öyle garip...
Nerede olursan ol,
İçerde, dışarda, derste, sırada,
Yürü üstüne - üstüne,
Tükür yüzüne celladın,
Fırsatçının, fesatçının, hayının...
Dayan kitap ile
Dayan iş ile.
Tırnak ile, diş ile,
Umut ile, sevda ile, düş ile
Dayan rüsva etme beni.
Gör, nasıl yeniden yaratılırım,
Namuslu, genç ellerinle.
Kızlarım,
Oğullarım var gelecekte,
Herbiri vazgeçilmez cihan parçası.
Kaç bin yıllık hasretimin koncası,
Gözlerinden,
Gözlerinden öperim,
Bir umudum sende,
Anlıyor musun ?
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Hasretinden Prangalar Eskittim
Yitirmiş tılsımını ilk sevmelerin,
Yitirmiş öpücükleri,Payı yok, apansız inen akşamlardan,
Bir kadeh, bir cıgara, dalıp gidene,
Seni anlatabilsem seni...
Yokluğun, Cehennemin öbür adıdır
Üşüyorum, kapama gözlerini...
Her şeyde,gitmek kalmak sevmek sevmemek… Bizim hatamızdır!
Dokuzuncu yüzyılda Lupelius tarafından kaleme alınmış çok değerli yazmasında iki latince kelime olan Mea Culpa nın çok daha derin bir anlamıyla karşılaştım bu sözün ardından baş döndürürcü gücün farkına vardım “MEA CULPA: HER ŞEY BENİM HATAM”
Sayfa 12 - Sinedie
2. Dünya savaşı yılları yaşanan dramalar …Alıntı
"Aramızdaki temel fark ne, biliyor musun? Sen insanlara baktığın zaman üniformalar, bayraklar ve din görüyorsun!"
"Peki, sen ne görüyorsun bakalım?"
"İnsan, sadece insan. Seven, acı çeken, acıkan, üşüyen, korkan bir insan."
"Ada değildir insan, bütün hiç değildir bir başına; anakaranın bir parçasıdır, bir damladır okyanusta; bir toprak tanesini alıp götürse deniz, küçülür Avrupa, sanki yiten bir burunmuş, dostlarının ya da senin bir yurtluğunmuş gibi, ölünce bir insan eksilirim ben, çünkü insanoğlunun bir parçasıyım; işte bundandır ki sorup durma çanların kimin için çaldığını; senin için çalıyor."
Ön söz John Donne şiiri
