Şu hayatta gerçekten sevdiğim çok az insan var emin ol,hakkında iyi düşündüklerim de bir o kadar az.Dünyayı ne kadar yakından tanırsam o kadar çok tiksiniyorum.
G.A: Bak şimdi... Ara verelim. Diğer rezilliklere,çılgınlıklara dayandım ama artık yeter. Insanla diğer hayvanların ahlâken aynı seviyeye konmasına izin veremem.
Y.A: İnsanı o seviyeye çıkarmayacaktim ki.
Birisi göğe yükselerek evrenin doğasını ve yıldızların güzelliğini seyretseydi,bu manzara onda keyif veren bir hayranlık uyandırmazdi,oysa yanında gördüklerini anlatabileceği biri olsaydı,bu en güzel manzara olurdu.Anlaşılıyor ki,doğa yalnızlığı hiç sevmez,her zaman âdeta bir dayanak arar,en tatlı dayanak da yakın dosttur.