İnsan denen mahlukun en önemli niteliklerinden biri unutmaktı. İyiliği de kötülüğü de, acıyı da mutluluğu da, korkuyu da sevinci de unuturlardı.
O yüzden aynı hatalar tekrarlanırdı..
Hayvanların duygularından emindim, çünkü yalan söyleyemeyecek kadar saftılar. Ama insan denilen o ölümlü mahluk, her türlü belanın, her türlü melanetin kaynağıydı..