Gece Açan Çiçekler benim için sessiz ama derin bir yolculuk gibiydi. Okurken kendimi satır aralarında kaybolmuş hissettim. Özellikle yalnızlık, iç hesaplaşma ve insanın kalbiyle yüzleşmesi çok etkileyiciydi. Kitap boyunca sanki geceyle birlikte büyüyen duygulara şahit oldum. Bazı cümleler var ki insanın içine dokunuyor ve uzun süre aklından çıkmıyor. Kısacası, bu kitap bana insanın en çok kendi içinde kaybolduğunu ve yine kendini orada bulduğunu hissettirdi.