Yâdında mı doğduğun anlar,
Sen ağlardın gülerdi âlem,
Öyle bir ömür sür ki mevtin,
Olsun sana hande, halka mâtem.
Açıklama;
Hatırlarmısın doğduğunda ağladın, herkes güldü.
Dünyaya geldiğinde ağlıyordun ya! Herkes de gülüyordu, oğlumuz/kızımız oldu diye.
Bak ömrünün sonuna gelmek üzeresin.
Öyle yaşa ki sen giderken insanlar ağlasın da sen gül.
Son gülen iyi güler.
Son gülmek, ölürken gülmektir; yoksa diğer bütün gülmeler sondan bir öncedir.