Aynı düşünce İncil'de bir başka simgeyle açıklanır. Vadedilmiş toprak (Toprak her zaman ananın simgesidir) "süt ve bal
ırmaklarının aktğı" yer olarak tanımlanır. Süt sevginin ilk görünümünün ilgi ve onaylamanın simgesidir. Bal, yaşamın tatlılığını, ona duyulan sevgiyi ve yaşamanın mutluluğunu simgeler.
Annelerin büyük çoğunluğu "süt" verebilmektedir ama onların pek azı "bal" da ekleyebilirler.
Annenin bal verebilme yetisine sahip olabimesi için sadece "iyi anne" olması yetmez, mutlu bir kişi de olmalıdır.
Bu noktaya erişen annelerin sayısı pek yüksek değildir.
Annenin yaşamaya olan tutkusu, huzursuzluğu gibi bulaşıcıdır. Her iki tutum da çocuğun tüm kişiliği üzerinde derin etkilere sahiptir. Gerçekten çocuklar --ve yetişkinler-
arasinda, sadece "süt" emenlerle "süt ve bal"i beraberce
alanları birbirinden ayırmak hiç de zor değildir.
...Asıl mühim benim ölümümün ya da yaşamımın,başkalarının hayatını nasıl etkilemiş olacağı..."diye düşünmüş Küçük Kara Balık.
"Ama anne! Her şeyin bir sonu yok mu? Gecelerin sonu,gündüzlerin sonu,haftaların,ayların hatta yılların..."