Bazen kendi kendimize , çıplak gözle bakınca kolayca göremeyeceğimiz bir denge kurarız. Tamamen bir rastlantı eseri gibi duran, ancak tümüyle iradi gelişen bu denge bizi derin gerçeklerden uzağa savurur. Algılarımız kayganlaşır. Herkes aynı görece oluşa saplı kalır. İşte bu bir kamaşmadır oğlum. Kimileri için dünya bir kenardır, hayat da açıklayabildiğince parıltılı, açıklayamadığın kadar zifiri karanlıktır. Ve bu karanlıkta yalnızca inanç vardır oğlum. İçine doğduğun daracık ömrü kabullenmen için…