"Okumaya başladığım da ben o kitabı lisede okudum daha sen okumadın mı dedikleri kitap"
Malesef ki kurgu değil. Zor bir geçen bir hayat olmuş Burçak ve ailesi için bana okuması bile zor geldi kendimi Burçağ'ın yerine koyup ben bu kadar mücadele edebilir miyim diye düşündüm bilmiyorum ama beni bu kitapla ilgili sıkan tek şey arkadaşlarının sürekli değişmesi oldu.
Çimenin yeşilinde,
Gökyüzünün mavisinde
Saçlarımı hatırla...
Neden hepimiz hayatı dolu dolu yaşamak yerine, hayatı monoton bir halde yaşıyoruz. Eğer yaşamak buysa biz yaşamıyoruz. muhakkak Bir şeylerin elimizden kayması ve acı günler yaşamamız gerek sanki? Bunlar ders olmadan anlayabilsek yaşamın değerini, her şey çok daha güzel olurdu.