Devlet adamlarının ancak sınırlı ölçüde etkileyebilidiği organik bir büyüme olarak topluluk kavrayışı, esasında modern bir anlayıştır ve evrim teorisiyle büyük ölçüde güçlenmiştir. Bu kavrayış, Machiavelli'de Platon'dakinden daha fazla bulunmaz.
Rönesansın siyasal koşulları bireysel gelişime elverişliydi, ama iktidarsızdı; aynı antik Yunan'da olduğu gibi, istikrarsızlık ve bireysellik yakından ilişkiliydi. İstikrarlı bir toplumsal sistem zorunludur, ama bu zamana kadar her istikrarlı sistem, olağanüstü sanatsal ya da entelektüel meziyetin gelişmesini engellemiştir. Rönesansınki gibi büyük başarılar uğruna ne kadar cinayete ve anarşiye katlanmaya hazırız?