Reklam
Mevlânâ'nın dediği gibi;
"Can Yusuf'unu arıyorsan cansın, bir lokma ekmek arıyorsan ekmeksin. Neyi arıyorsan osun sen..."
Yusuf'u (aleyhisselâm) bir kör kuyuya sarkıttılar.
Kör kuyuya bir güzel sarkıttılar işte.
Ânın hikâyesidir ki günlerden bir gün kuyuya bir kırba sarkıtılır ve Yusuf(aleyhisselam), Kenan illlerinden tâ Mısır'a uzanan bir uzun yola çıkar.
Onu kör kuyudan çeken adamın gözleri kamaşmıştı da,
İşte bir güzel oğlan çocuğu demişti. "Onu Mısır'da köle diye satacağım."
Zavallı köleler tüccarı ki cevheri bir avuç darıyla değiştirmek ister. Bir gülşeni porsumuş ısırgan otuyla değiştirir de farkına varmaz.
Diğer bir yandan şehirlerde bir arada yaşama alışkanlığımız, şehirler kalabalıklaştıkça insan türünün ilk defa karşılaştığı çeşitli salgın hastalıkları da beraberinde getirdi. Bu tip yeni sorunlara bir de tarım üretiminin her zaman bekleneni vermemesi gerçeği eklendi. Kurak geçen yıllar ürünleri vurduğunda, insanoğlu çoğu zaman açlıktan kırılmaya, ne yapacağını bilmemeye başladı. Yani aslında tabiattan ve ayarlarımızdan kopuşumuzun resmî başlangıcını tarımın icadı ile işaretlersek hiç de yanlış bir başlangıç yapmış sayılmayız.
