Oradaki Türklerin nasıl kahramanca vuruştuklarını masanın üstünden aldığım şifreli telgraftan okudum.Kudüs'ü İsrailoğulları gibi bırakmadık; Türkler gibi bıraktık.Nebi Samoil üstünden Müslüman veya Hristiyan mabetlere doğru inenler, Türklerin son gününü hatırlayacaklardır.
Biz arap aşiretlere top da yollamıştık.Kumandanı ikinci mülazım Osman Beydi.Aşiret Medayin'e doğru yürüyüş gösterdiği zaman bir vadide ateşe uğradı: Bizimkiler 1000, karşı taraf 30 kişi kadarlardı.Daha birkaç kişi yaralanınca hepsi kaçmaya başladılar.Osman Beye de :
- Topunu bırak gel, diyorlardı.
- O benim namusumdur bırakamam, ne diye kaçıyorsunuz ? diyordu.
Boş yere bağırdı, çağırdı.Karşı taraf üstüne üşüşüp kurşun ve cenbiye ile Türk çocuğunu parçaladılar.