Ali Sami Doğru
@Alysdgr
71 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Bizlere tarih derslerinde ‘Deli’ Petro olarak tanıtılan Rus Çarı I. Pyotr Aleksiyeviç’i tüm dünya ‘Büyük’ Petro olarak tanıyor. Döneminin Osmanlı kaynaklarında da kendisinden “Koca” ve “Akbıyık” Petro olarak söz edilirdi. Sonradan herhalde küçümsemek için “Deli” olarak anmaya başladık. I. Petro, aslına bakarsanız fiziki yapısıyla devasa bir insandı. 2 metreyi geçen boyuyla bu ünvanı fiziksel olarak da hak ediyordu ama onu tüm dünyanın “büyük” olarak tanıması yaptığı işlerin büyüklüğündendir. Keşke Osmanlı İmparatorluğu’nda da böyle bir deli olsaydı!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Osmanlı ordusunun arkasında bıraktıklarının içinde yüzlerce çuval kahve de bulunuyordu. Türk ordugâhında casus olarak dolaşıp, çeşitli söylentiler çıkaran ve Viyana’nın dışarıdaki kuvvetlerle irtibatını temin eden Leh asıllı Koltschitzky, yaptığı hizmetler karşılığında mükâfat olarak bu kahve çuvallarını almıştı. Bunlarla Viyana’nın ilk kahvehanesi olan Mavi Şişe’yi kurdu. Kahvenin Avrupa’ya yayılması Osmanlı ordusundan kalan bu kahveler ile oldu.
Ölüm korkusu ile yaşayan Şehzâde İbrahim’e, devrin veziriazamı Kemankeş Kara Mustafa Paşa bir adamı ile IV. Murad’ın vefat haberini gönderdi. Ancak bir komplo ile karşı karşıya olduğunu düşünen şehzâde, odasından dışarı çıkmadığı gibi kapısını da kilitledi. Kösem Sultan, oğlunu zorla odasından çıkartarak, ağabeyi Murad’ın cesedini gösterip, onu padişah olduğuna inandırdı.
Tütün ve afyondan nefret eden IV. Murad aşırı derecede içki düşkünüydü. Silahdar Mustafa Paşa, Emirgûneoğlu ve Musa Çelebi gibi yakın çevresiyle içki âlemleri yapardı. Bazı Avrupalı tarihçiler, onun bazı geceler kendisini bilemeyecek derecede sarhoş olduğunu, bu yüzden de akşam yemeğinden sonra verdiği idam emirlerinin infaz edilmemesini tenbih ettiğini belirtirler.
Layiha yazarlarının “İhtilâl-i nizâm-ı âlem”in, yani Osmanlı devlet düzenindeki çözülmenin temel sebepleri olarak adaletin aksaması, rüşvet, adam kayırma, memuriyetlerin hak etmeyenlere verilmemesi, kadın ve padişah musahiplerinin sözüyle hareket etme ve devlet işlerinde müşavereye önem vermemeyi gördüklerini belirtir.