Sanıyorlardı ki uyumak, yemek, içmek, sevişmek, dans etmek, zengin olmak yetiyordu. Yetmiyordu, yetmiyordu. Vâr olmak yetmiyordu, insan olmak için...
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Kin, insanoğlunun içine işlemiş dövmedir.
Mütevazı olmayan bir hatıra hatra düştüğü vakit tüm hatrı kuşatıp, kanatmaya yetiyordu.
