Sokakta bir küçücük köpek görmüş Köroğlu. Köpek küçücük, el kadar.
Dört beş kocaman kocaman köpek,
araya almışlar küçük köpeği. Saldırırlar. Küçük köpek kaçmaz,
kendini savunur. Savunduğu gibi, onları yener de... Her birini bir yana
dağıtır, yoluna gider. İşte Köroğlu bunu görür. Bu dövüşü seyreder.
Demek,der Köroğlu, bir küçük köpek!.. Yürekli olunca... Ondan sonradır ki Köroğlu, Köroğlu olur.
Sevinçten uçuyordu. Ne olursa olsun kadın konuşmuştu. Konuşan insan, öyle kolay kolay dertten ölmez. Bir insan konuşmadı da içine gömüldü müydü, sonu felakettir. İşte buna seviniyordu.