Yapıyorlar, ama ne yaptıklarının bilincinde değiller, birtakım alışkanlıklar edinmişler, ama bunun nedenini bilmiyorlar; ömürleri boyunca dolaşıp durdukları halde yollarını bulamıyorlar: kitleden ayrılamayan, koyun gibi onun peşinden gidenler için doğaldır bunların tümü.
Karşınızda ya materyalist monizmi, esir maddesinden tanrısı ve sizin tanrınızla " gaz halindeki omurgalı" diye dalga geçen Kayalık Dağları'nın sert adamı Haeckel'i ya da dünya tarihine sadece madde ve devinimin yeniden dağıtımı olarak bakan ve dine kapının önündeyken tüm nezaketiyle temenna eden Spencer'ı bulursunuz. Din gerçekten var olmaya devam edebilir, ama asla mabedin içinde yüzünü göstermemelidir.
Parçaların kötülüğü reddedilemez; ama bütün kötü olamaz: o halde pratik kötümserlik metafizik iyimserlikle birleştirilebilir. Vesaire - sizin meslek dışından olan felsefeci iz hiçbir zaman bir radikal değildir, sistemini asla netleştirmez, bilakis o anın çekiciliklerine uygun olarak akla yatkın olan kompartımanlardan birinde ya da diğerinde kimseye bulaşmadan yaşayıp gider.
bir tür özgür irade determinizmi doğru felsefedir.·Kitabı okudu